اثربخشی رویکرد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی شناختی و سازگاری اجتماعی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول سورشجان

هدف: دوران نوجوانی، به ویژه در مقطع متوسطه اول، مرحله ای حساس و پرچالش است که با تغییرات گسترده فیزیولوژیکی، شناختی و اجتماعی همراه است. این تغییرات می توانند بهزیستی روانشناختی و سازگاری اجتماعی نوجوانان را تحت تاثیر قرار دهند. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) بر ارتقای بهزیستی شناختی و بهبود سازگاری اجتماعی در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول بود. روش شناسی: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول شهرستان سورشجان در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از این میان، ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف (۱۹۸۹) و پرسشنامه سازگاری اجتماعی کالیفرنیا (کلارک و همکاران، ۱۹۵۳) بود که در مراحل پیش آزمون و پس آزمون توسط هر دو گروه تکمیل شد. گروه آزمایش به مدت هشت جلسه ۴۵ دقیقه ای، هفته ای یک بار، تحت آموزش پروتکل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش میانگین نمرات بهزیستی شناختی و سازگاری اجتماعی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در مرحله پس آزمون داشته است ( ). نتیجه گیری: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) می تواند به عنوان یک مداخله روانشناختی موثر برای بهبود بهزیستی شناختی و تقویت مهارت های سازگاری اجتماعی در نوجوانان دختر مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) ، بهزیستی شناختی ، سازگاری اجتماعی ، دانش آموزان دختر.