بررسی اثربخشی رویکرد بازی وارسازی بر افزایش انگیزه و مشارکت دانش آموزان در کلاس های تربیت بدنی

هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی تحلیلی و تبیین اثربخشی رویکرد بازی وارسازی به عنوان یک استراتژی نوین آموزشی بر افزایش سطح انگیزه و میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های کلاس تربیت بدنی است. با توجه به چالش های موجود نظیر کاهش فعالیت بدنی در نسل جوان و افت انگیزه نسبت به برنامه های سنتی تربیت بدنی، نیاز به راهکارهای نوآورانه بیش از پیش احساس می شود. این مقاله با استفاده از روش تحقیق مروری-تحلیلی و با تکیه بر مطالعات کتابخانه ای، به واکاوی مبانی نظری بازی وارسازی، ارتباط آن با نظریه های روان شناختی انگیزش، به ویژه نظریه خودتعیین گری، و تحلیل نتایج پژوهش های پیشین در این حوزه می پردازد. یافته ها نشان می دهد که بازی وارسازی، در صورت طراحی و اجرای اصولی، از طریق ارضای نیازهای بنیادین روان شناختی دانش آموزان یعنی خودمختاری، شایستگی و ارتباط، پتانسیل بالایی برای تقویت انگیزه درونی، افزایش مشارکت فعال و بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به فعالیت بدنی دارد. با این حال، اجرای نامناسب و تمرکز صرف بر پاداش های بیرونی می تواند منجر به تضعیف انگیزه درونی و ایجاد رقابت های ناسالم شود. در نهایت، این مقاله ضمن ارائه چارچوبی برای پیاده سازی موثر بازی وارسازی در کلاس های تربیت بدنی، پیشنهادهایی برای پژوهش های آتی در این زمینه مطرح می سازد

کلیدواژه ها:

بازی وارسازی ، تربیت بدنی ، انگیزه ، مشارکت دانش آموزان ، نظریه خودتعیین گری ، آموزش