مدل یابی استفاده از آموزش آنلاین و عملکرد درسی دانش آموزان دوره اول متوسطه منطقه ۱۴ تهران با توجه به نقش میانجی قابلیت های نوآوری آموزشی و توانمندسازی دانش آموزان

در عصر جدید آموزش آنلاین یکی از موضوعات جامع و کارآمد در حوزه ارتقای عملکرد در دانش آموزان است که می توان با کمک توانمندسازی دانش آموزان و قابلیت های این روش، تاثیر بیشتری داشته باشد. از این رو پژوهش حاضر با هدف مدل یابی استفاده از آموزش آنلاین و عملکرد درسی با توجه به نقش میانجی قابلیت های نوآوری آموزشی و توانمندسازی دانش آموزان انجام شد. جامعه آماری این پژوهش دانش آموزان دوره اول متوسطه منطقه ۱۴ تهران انتخاب شدند که حجم نمونه آماری از طریق فرمول کوکران ۳۴۴ نفر مشخص شد. داده ها به کمک روش تصادفی طبقه ای جمع آوری و موردبررسی قرار گرفتند. پرسشنامه ای برگرفته از پژوهش های مورالس و همکاران، (۲۰۱۸) چانو پاس و همکاران (۲۰۰۶) و شورت و راینهارت (۱۹۹۲) طراحی گردید و برای سنجش پایایی آن یک پایلوت ۴۰ تایی گرفته شد که تمامی متغیرها از پایایی مناسبی برخوردار بودند. تجزیه و تحلیل داده ها به کمک شاخص های آمار استنباطی (آزمون های کلموگروف اسمیرنوف، مدل یابی معادلات ساختاری، شاخص های برازش، مدل همبستگی پیرسون و کفایت نمونه برداری) انجام شد. نتایج حاکی از آن بود که آموزش آنلاین تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد درسی، قابلیت های نوآوری آموزشی و توانمندسازی دانش آموزان داشت. همچنین قابلیت های نوآوری آموزشی و توانمندسازی دانش آموزان نیز تاثیر مثبت مستقیم و غیرمستقیم معناداری بر عملکرد درسی آنان داشتند. لذا نتایج پژوهش حاضر از این فرض حمایت کرد که قابلیت های نوآوری آموزشی به روش آنلاین و توانمندسازی دانش آموزان نقش میانجی و مهمی در تاثیر استفاده از آموزش آنلاین بر عملکرد درسی داشتند. این مطالعه به درک بهتر مدیران و مسئولان آموزش و پرورش در این منطقه کمک کرد.

کلیدواژه ها:

عملکرد درسی ، آموزش آنلاین ، نوآوری آموزشی ، توانمندسازی دانش آموزان