الگوی اقتصاد مدرسه تراز با تاکید بر مشارکت اجتماعی و ظرفیتهای بومی

با توجه به چالشهای مدارس ایران در تامین مالی و ضرورت حرکت به سمت خوداتکایی و تقویت عدالت آموزشی از طریق ظرفیتهای بومی و مشارکت اجتماعی این پژوهش با هدف طراحی مدل درآمدزای مدرسه تراز با رویکرد مشارکت اجتماع محور و سازگار با زیست بوم محلی انجام شد. روش پژوهش در فاز نخست کیفی و از نوع نظریه داده بنیاد بود که با مصاحبه با ۹ متخصص آموزش والدین و فعالان بومی در سه منطقه آموزش و پرورش، چهار بعد کلیدی شامل سازوکارهای مشارکت، والدین نهادسازی محلی، ظرفیتهای بومی و بازمهندسی نظام بودجه استخراج شد در فاز دوم از گروههای متمرکز برای تدوین مدل اولیه استفاده گردید. سپس در فاز سوم مدل مفهومی نهایی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته بین ۶۰ مدرسه ابتدایی در سه استان، تهران خراسان رضوی و خراسان جنوبی کشور به اجرا درآمد و داده های کمی با روش معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مدل اقتصاد مدرسه تراز میتواند با اتصال مدرسه به شبکه اقتصاد محلی منجر به پایداری مالی و ارتقاء عدالت آموزشی شود. این مدل میتواند مبنایی برای سیاست گذاری جهت تقویت استقلال مالی مدارس و مشارکت فعال جامعه در آموزش باشد.

کلیدواژه ها:

اقتصاد مدرسه ، مشارکت اجتماعی ، ظرفیتهای بومی ، پایداری مالی ، عدالت آموزشی