روایت پژوهی درباره عوامل ترک تحصیل دختران در مناطق روستایی

ترک تحصیل دختران در مناطق روستایی یکی از چالشهای جدی نظام آموزشی ایران بوده است که تحت تاثیر عوامل ساختاری چون فقر اقتصادی، ساختارهای مرد سالارانه و ضعف زیرساختهای آموزشی شکل می گیرد؛ اما درک عمیق از زمینه های فردی و اجتماعی این پدیده همچنان نیازمند رویکردهای کیفی دقیق است. هدف این پژوهش شناسایی عوامل موثر بر ترک تحصیل دختران روستایی از طریق تحلیل روایت یک مورد واقعی بود. روش تحقیق کیفی با رویکرد روایت پژوهی تفسیرگرایانه انجام شد که در آن دختر ار شد یک خانواده تک سرپرست در روستایی از استان سیستان و بلوچستان به عنوان مشارکت کننده اصلی و تنها نمونه هدفمند انتخاب شد. داده ها با استفاده از احبه های نیمه ساختار یافته، بازخوانی خاطرات شفاهی و یادداشت برداری های مشارکتی جمع آوری شدند و تحلیل داده ها با کدگذاری سه مرحله ای (باز، محوری، انتخابی) صورت گرفت. یافته ها نشان دادند ترک تحصیل نتیجه تعامل عوامل ساختاری (فقر اقتصادی، نابرابری های آموزشی با زمینه های خانوادگی کنترل)، سنتی اولویت های شغلی و فردی (کاهش انگیزه، ناامیدی) بوده است؛ همچنین ضعف انعطاف برنامه های درسی و عدم پاسخگویی به نیازهای واقعی دانش آموزان از دیگر موانع یادگیری شناسایی شدند. پژوهش تاکید کرد که رفع این معضل نیازمند طراحی سیاست های حمایتی ویژه، بازنگری در ساختار مدرسه و گسترش خدمات مشاوره ای است تا بتواند موانع ساختاری و فرهنگی را کاهش دهد و به دختران روستایی اجازه دهد تا به طور کامل در فرایند آموزشی مشارکت کنند.

کلیدواژه ها:

ترک ، تحصیل ، روایت ، پژوهی ، دختران ، روستایی ، فقر اقتصادی ، نابرابری آموزشی