مروری بر نقش بازی در یادگیری کودکان دبستانی از دیدگاه نظریه های تربیتی

با توجه به اهمیت بازی در فرایند یادگیری و نقش آن در ارتقاء مهارتهای شناختی، اجتماعی و هیجانی کودکان، توجه به ادغام موثر بازی در برنامه های درسی ابتدایی ضروری به نظر می رسد. هدف این پژوهش با هدف بررسی نقش بازی های آموزشی بر یادگیری کودکان دبستانی و شناسایی مولفه های موثر آن انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع بنیادی و کیفی بود که با تحلیل اسناد و بررسی متون علمی انجام شد. جامعه آماری شامل مقالات منتشر شده طی ده سال اخیر درباره نقش بازی در یادگیری کودکان دبستانی بود که از پایگاه های معتبر داخلی و خارجی گردآوری شد و پس از اعمال ملاک های ورود و خروج، ۱۵ مقاله به صورت هدفمند انتخاب گردید. داده ها با روش تحلیل مضمون و با تکیه بر رویکرد آتراید و استرلینگ تحلیل شدند و اعتبار نتایج با معیارهای چهارگانه گوبا و لینکولن بررسی و تایید شد. نتایج یافته ها نشان دادند که بازی های آموزشی به ویژه برای کودکان با نیازهای ویژه نقش موثری در تقویت مهارتهای تحصیلی و افزایش انگیزه یادگیری داشتند. همچنین بازی های گروهی موجب بهبود تعاملات اجتماعی و همکاری بین کودکان شدند، هر چند اجرای آنها با چالش هایی مانند کمبود منابع و محدودیت زمانی در مدارس مواجه بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان دادند که بازی های آموزشی ابزاری اثربخش در ارتقاء مهارتهای شناختی، اجتماعی و تحصیلی کودکان به شمار می رفتند. با این حال برای بهره گیری بهینه از این ابزار، طراحی برنامه های درسی انعطاف پذیر و فراهم سازی امکانات مناسب در محیط های آموزشی ضروری بود.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی و بازی ، گروهی ، تفکر خلاق ، نظریه های تربیتی ، یادگیری