بررسی دیدگاه معلمان نسبت به نقش شاداب سازی محیطی مدرسه در ارتقاء سلامت روانی معلمان و دانش آموزان: یک مطالعه کیفی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 72
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ERAIR07_094
تاریخ نمایه سازی: 16 آبان 1404
چکیده مقاله:
شاداب سازی محیطی مدارس به عنوان یک عامل کلیدی در ارتقاء سلامت روانی معلمان و دانش آموزان در نظر گرفته می شود. این پژوهش با هدف بررسی دیدگاه معلمان درباره نقش شاداب سازی محیطی مدرسه در بهبود سلامت روانی آنها و دانش آموزان انجام شد. این تحقیق با استفاده از رویکرد کیفی و طراحی تحلیل مضمون صورت گرفت. جامعه آماری شامل معلمان مدارس ابتدایی ناحیه ۱، ارومیه استان آذربایجان غربی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۱۵ نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند و با توجه به معیار اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته با معلمان جمع آوری و با روش تحلیل مضمون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش به وضوح نشان داد که معلمان شاداب سازی محیطی مدرسه را به عنوان عاملی کلیدی و اثرگذار در بهبود سلامت روانی خود و دانش آموزان می دانند. این فضاهای شاداب با کاهش چشمگیر استرس و تنشهای روانی، افزایش انگیزه و رضایت شغلی معلمان و تقویت روابط اجتماعی سالم در مدرسه همراه است. علاوه بر این، ویژگی هایی نظیر طراحی هوشمندانه فضاهای رنگی، بهره گیری بهینه از نور طبیعی، تزئینات زیبا و متنوع و ایجاد فضاهای تفریحی و آرامش بخش از مهمترین عناصر موثر در شاداب سازی محیط به شمار می روند. معلمان بر این باور بودند که این عوامل نه تنها فضای یادگیری را جذاب تر و دلپذیرتر می کنند، بلکه نقش مهمی در افزایش تعاملات مثبت و بهبود کیفیت آموزش دارند. در نتیجه، شاداب سازی محیطی مدارس به عنوان یک راهکار موثر و ضروری در ارتقاء سلامت روانی و بهبود کیفیت زندگی کاری معلمان و همچنین بهبود فرایند یادگیری دانش آموزان شناخته می شود. این پژوهش تاکید می کند که برنامه ریزی و اجرای سیاست های کلان در آموزش و پرورش باید توجه ویژه ای به ارتقاء و بهینه سازی محیط های فیزیکی مدارس داشته باشد. به کارگیری عناصر شاداب ساز محیطی می تواند موجب افزایش انگیزه، کاهش فرسودگی شغلی و تقویت حس تعلق به مدرسه شود که در نهایت به بهبود عملکرد آموزشی و رشد سلامت روانی جمعی در فضای مدرسه منجر می گردد؛ بنابراین توصیه می شود که مسئولان و تصمیم گیرندگان حوزه آموزش و پرورش، توسعه و ارتقاء محیط های شاداب را به عنوان اولویتی اساسی در برنامه های توسعه مدارس قرار دهند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مریم دلپذیر
کارشناسی ارشد تربیت بدنی، دانشگاه ارومیه، آموزش و پرورش ارومیه، ایران
سولماز دلپذیر
کارشناسی ارشد روانشناسی، کودک، دانشگاه ارومیه، آموزش و پرورش، ارومیه، ایران
پریا دلپذیر
کارشناسی ارشد علوم تربیتی، دانشگاه ارومیه، آموزش و پرورش، ارومیه، ایران
بهارک دلپذیر
کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه ارومیه، آموزش و پرورش، ارومیه، ایران