ضرورت تقویت مدیریت مشارکتی در مدارس: ضرورتها و راهبردهای اجرایی

ضرورت تقویت مدیریت مشارکتی در مدارس به عنوان یک راهبرد کلیدی برای بهبود تصمیم گیری و خلاقیت سازمانی به خوبی مورد تاکید قرار گرفته است. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر بر مدیریت مشارکتی در مدارس و استخراج الگوهای عملیاتی آن انجام شد. روش پژوهش کیفی و اسنادی-مروری بود که با استفاده از تحلیل محتوای ۳۵ منبع علمی معتبر، مقالات، پایان نامه ها و گزارش های تحقیقاتی در بازه زمانی ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۵ میلادی و ۱۳۷۹ تا ۱۴۰۳ شمسی انجام گرفت. نمونه گیری به روش تمام شمار صورت گرفت و معیارهای انتخاب شامل ارتباط مستقیم با موضوع، اعتبار علمی منبع و رویکرد کاربردی نسبت به مدیریت مشارکتی بود. یافته ها نشان داد که تحقق مشارکت واقعی در مدارس مستلزم توانمندسازی منابع انسانی، تقویت فرهنگ همکاری، بازنگری در ساختارهای تشکیلاتی و آموزش مدیران به روش های تصمیم گیری مشارکتی است. همچنین، ادغام اصول مدیریت مشارکتی در برنامه های تربیتی مدیران و بهبود فرآیندهای تصمیم گیری از طریق استفاده از راهبردهای تحلیل محتوا و مشارکت دانش آموزان و والدین به عنوان عوامل موثر شناسایی شدند. این نتایج حاکی از آن است که بدون ایجاد زیرساخت های فرهنگی و آموزشی لازم، اجرای مدیریت مشارکتی ممکن است به نتایج مطلوب نرسد؛ بنابراین، طراحی برنامه های آموزشی مبتنی بر تقویت مهارت های همکاری و توانمندسازی ذینفعان کلیدی، به ویژه مدیران و معلمان، پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، همکاری آموزشی ، تصمیم گیری مشارکتی ، الگوهای مدیریت ، تحلیل محتوا