نقش میانجی مدیریت مشارکتی در رابطه بین انگیزش شغلی معلمان و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان

در راستای بهبود کیفیت فرآیندهای یادگیری دانش آموزان در سازوکارهای سازمانی موثر بر این فرآیند از اهمیت بالایی برخوردار است. این مطالعه با هدف بررسی نقش واسطه ای مدیریت مشارکتی در رابطه بین انگیزش شغلی معلمان و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان دبیرستانی انجام شد. طرح پژوهش، توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادله ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی معلمان و دانش آموزان ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بودند که از میان آنها ۱۰۰ معلم و ۲۰۰ دانش آموز با استفاده از نمونه گیری خوشه ای تصادفی برای مناطق و نمونه گیری در دسترس برای افراد انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های انگیزش شغلی معلمان، مدیریت مشارکتی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان بودند. داده ها با استفاده از تکنیکهای مدل سازی معادله ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان دادند که رابطه مثبت معناداری بین انگیزش شغلی معلمان و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان مدیریت مشارکتی نقش واسطه ای در این رابطه ایفا کرد. این نتایج بر اهمیت تقویت مدیریت مشارکتی در مدارس برای بهبود خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان تاکید داشت.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، انگیزش شغلی ، خودتنظیمی تحصیلی ، معلمان