بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر درگیری شغلی و بهزیستی روان شناختی معلمان تربیت بدنی

سطح و استرس و فشارهای شغلی در معلمان تربیت بدنی می تواند بر سلامت روان و عملکرد آنان تاثیر منفی بگذارد و نیازمند مداخلات موثر است. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر درگیری شغلی و بهزیستی روان شناختی معلمان تربیت بدنی مقطع متوسطه دوم در شهر تبریز بود. مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان تربیت بدنی مقطع متوسط دوم در شهر تبریز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که ۳۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب به صورت تصادفی در دو گروه آموزشی و کنترل قرار گرفتند. گروه آموزش در طی ۸ جلسه آموزشی، بر اساس پروتکل آموزشی تنظیم هیجان که برگرفته از پروتکل های گراس (۲۰۰۷) است آموزش دیدند (تعداد جلسات و مدت زمان هر جلسه ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای هفته ای یک جلسه) ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه درگیری شغلی شووفلی و بیکر (۲۰۰۶) و پرسشنامه بهزیستی روان شناختی ریف و همکاران (۲۰۰۴) بود. داده ها با تحلیل کوواریانس چند متغیره و تحلیل های تک متغیره مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد که آموزش تنظیم هیجان بر بهبود درگیری شغلی و بهزیستی روان شناختی معلمان تربیت بدنی تاثیر معناداری دارد. این مطالعه نشان داد که آموزش تنظیم هیجان به عنوان یک مداخله موثر می تواند درگیری شغلی و بهزیستی روان شناختی معلمان تربیت بدنی را بهبود بخشد و با کاهش استرس شغلی، گامی مهم در ارتقای سلامت روان و عملکرد حرفه ای آنان بردارد. یافته ها بر ضرورت توجه به برنامه های مداخلاتی مبتنی بر تنظیم هیجان در محیط های آموزشی تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش تنظیم هیجان ، درگیری شغلی ، بهزیستی روان شناختی ، معلمان تربیت بدنی