ارتباط سبک های فرزندپروری ادراک شده والدین با اضطراب تحصیلی و خودکارآمدی دانش آموزان مقطع ابتدایی

هدف از انجام این پژوهش بررسی ارتباط سبک های فرزندپروری ادراک شده با اضطراب تحصیلی و خودکارآمدی دانش آموزان مقطع ابتدایی بود. روش این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری این پژوهش شامل همه ی دانش آموزان مشغول به تحصیل در مقطع ابتدایی شهر همدان در نیم سال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۲ بودند. نمونه ی آماری بر اساس جدول کرجسی و مورگان (۱۹۷۰) و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای ۳۶۳ نفر در نظر گرفته شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های اضطراب تحصیلی سارا سون (۱۹۸۴)، خودکارآمدی شرر و مادوکس (۱۹۸۲)، و سبک های فرزندپروری ادراک شده ی بامبریند (۱۹۹۱) استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل رگرسیونی داده های پژوهش نشان داد که ۷ درصد از تغییرات متغیر اضطراب تحصیلی توانست توسط متغیرهای سبک های فرزندپروری تبیین شود. همچنین بین فرزندپروری قاطعانه و اضطراب تحصیلی رابطه ی منفی معنادار و بین فرزندپروری مستبدانه و اضطراب تحصیلی رابطه ی مثبت معنادار وجود داشت. نهایتا، بین فرزندپروری قاطعانه و خودکارآمدی رابطه ی مثبت معنادار و بین فرزندپروری مستبدانه و خودکارآمدی رابطه ی منفی معنادار وجود داشت. یافته های به دست آمده از این پژوهش تلویحات تربیتی و آموزشی برای خانواده ها و کارکنان آموزش و پرورش دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ادراک شده ، والدین ، اضطراب تحصیلی ، خودکارآمدی