بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای مدیریت مدارس تراز شهر تهران

با گسترش فناوری های هوشمند و نیاز مدارس تراز به مدیریت کارآمد، استفاده از هوش مصنوعی (AI) به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود فرایندهای آموزشی و مدیریتی مطرح شده است؛ اما چارچوب های کاربردی متناسب با اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. هدف این پژوهش بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای مدیریت مدارس تراز شهر تهران بود. روش تحقیق ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شد که در بخش کیفی از روش نظریه داده بنیاد با رویکرد اشتراوس و کوربین (۱۹۹۸) استفاده شد؛ جامعه آماری شامل ۲۰ مدیر مدرسه تراز شهر تهران بود که از طریق نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و داده ها با مصاحبه های نیمه ساخته یافته جمع آوری شدند. در بخش کمی جامعه آماری شامل ۴۵۰ مدیر مدرسه منطقه ۶ تهران بود که با استفاده از فرمول کوکران ۲۹۱ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته با ۶۸ گویه بود که چهار مولفه اصلی مدیریت منابع انسانی، بهینه سازی فرایندهای اداری، شخصی سازی آموزش و پایش عملکرد دانش آموزان را می سنجید و داده ها با روش های آماری توصیفی و تحلیلی رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته های کیفی نشان دادند هوش مصنوعی در شش بعد عوامل علیه شرایط مداخله، گر مقوله، محوری بسترها، راهبردها (پیامدها) بر مدیریت مدارس تراز تاثیر دارد؛ همچنین یافته های کمی حاکی از آن بودند که هوش مصنوعی به طور معناداری کارایی مدیریت و رضایت ذینفعان را افزایش داده است. پژوهش چارچوبی برای ادغام هوش مصنوعی در مدیریت مدارس تراز ارائه کرد و تاکید کرد که رفع چالش های فناورانه و سازمانی ضروری است تا این فناوری بتواند به طور موثر در دستیابی به اهداف تحول آفرین نظام آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، مدیریت مدارس تراز ، شخصی سازی آموزش ، بهینه سازی فرآیندهای مدرسه