پیش بینی عملکرد تحصیلی دانش آموزان شهر آبادان با استفاده از مدل های آماری مبتنی بر داده های تاریخی مدارس

این پژوهش به بررسی پیش بینی عملکرد تحصیلی دانش آموزان شهر آبادان در استان خوزستان با استفاده از مدل های آماری پیشرفته مبتنی بر داده های تاریخی مدارس می پردازد. با بهره گیری از داده های گذشته شامل نمرات سه سال اخیر، نرخ حضور و غیاب، عوامل دموگرافیک (سن، جنسیت) و وضعیت اقتصادی خانواده، مدل های رگرسیون خطی چندمتغیره و رگرسیون لجستیک برای پیش بینی نمرات پیوسته و طبقه بندی موفقیت یا شکست تحصیلی توسعه یافتند. جامعه آماری شامل ۲۰۰ دانش آموز مقاطع متوسطه اول و دوم در ۱۰ مدرسه دولتی و غیردولتی آبادان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای انجام شد و حجم نمونه ۸۰ دانش آموز با فرمول کوکران تعیین گردید. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد و شامل آزمون های آماری مانند کولموگروف-اسمیرنوف برای بررسی نرمالیتی، همبستگی پیرسون برای انتخاب متغیرها، و آزمون HosmerLemeshow برای ارزیابی برازش مدل بود. نتایج نشان داد که مدل رگرسیون خطی با ضریب تعیین R²=۰.۷۲ و دقت کلی ۸۵ درصد در پیش بینی نمرات پیوسته موفق عمل کرد، در حالی که مدل رگرسیون لجستیک با دقت ۸۷ درصد موفقیت یا شکست تحصیلی (نمره بالای ۱۵ به عنوان موفقیت) را طبقه بندی کرد. این مطالعه شکاف تحقیقاتی موجود در زمینه استفاده از داده های تاریخی در مقیاس کوچک در آبادان را پر می کند و با شناسایی عوامل کلیدی مانند نمرات قبلی و وضعیت اقتصادی، پیشنهادهایی برای بهبود سیاست گذاری های آموزشی ارائه می دهد. یافته ها می توانند نرخ ترک تحصیل را کاهش داده، نابرابری های آموزشی را بهبود بخشیده و به تحقق اهداف توسعه پایدار (SDG ۴) در آموزش کمک کنند. این پژوهش همچنین چارچوبی برای ادغام مدل های پیش بینی در سیستم های مدیریتی مدارس ارائه می دهد تا تحول دیجیتال در آموزش آبادان را تسریع کند.

کلیدواژه ها:

داده های تاریخی مدارس ، نابرابری آموزشی ، تحول دیجیتال ، نرخ ترک تحصیل