آموزش مدیران برای ایجاد فرهنگ پذیرش Al در مدرسه

مقاله حاضر با هدف تحلیل و تدوین یک چارچوب عملی برای آموزش مدیران مدارس به منظور ایجاد و نهادینه کردن یک فرهنگ پذیرش هوش مصنوعی (AI) در تمام سطوح سازمانی مدرسه تدوین شده است. با توجه به سرعت خیره کننده پیشرفت های هوش مصنوعی و ورود اجتناب ناپذیر آن به فرآیندهای آموزشی (از شخصی سازی یادگیری گرفته تا اتوماسیون وظایف اداری)، آمادگی فرهنگی و رهبری موثر به یک ضرورت فوری تبدیل شده است. شکست در ایجاد این فرهنگ، نه تنها باعث هدررفت سرمایه گذاری های تکنولوژیک می شود، بلکه شکاف مهارت های قرن ۲۱ را در بین دانش آموزان و معلمان عمیق تر خواهد ساخت.این پژوهش بر این فرض استوار است که مدیر مدرسه، به عنوان رهبر ارشد آموزشی، کلید اصلی تسهیل این تحول است. مدیران باید از یک منظر صرفا اداری به نقش یک رهبر تحول دیجیتال ارتقا یابند که توانایی مدیریت مقاومت، ایجاد چشم انداز مشترک و تضمین انطباق اخلاقی هوش مصنوعی با ارزش های تربیتی را داشته باشد.مدل آموزشی پیشنهادی در این مقاله بر سه ستون اصلی تمرکز دارد:۱. دانش فنی و کاربردی هوش مصنوعی (سواد تکنولوژیک): مدیران باید درک عمیقی از اینکه هوش مصنوعی چه هست و چه کارهایی می تواند برای آموزش انجام دهد، پیدا کنند. این شامل شناخت ابزارهای مختلف هوش مصنوعی (مانند سامانه های ارزیابی تطبیقی، دستیاران تدریس و تحلیل گران داده های عملکردی) و همچنین درک محدودیت ها و ریسک های آن هاست.۲. رهبری تغییر و مدیریت مقاومت (سواد فرهنگی): مهم ترین وظیفه مدیر، مدیریت بعد انسانی تغییر است. آموزش باید شامل راهکارهایی برای کاهش ترس معلمان از جایگزینی شدن، تبدیل معلمان پیشرو به سفیران تغییر و ایجاد فضایی برای آزمایش امن فناوری باشد. مدیر باید توانایی ایجاد یک چشم انداز مشترک مبتنی بر این باور را داشته باشد که هوش مصنوعی نه جایگزین، بلکه تقویت کننده نقش معلم است.۳. اخلاق، حریم خصوصی و انصاف در هوش مصنوعی آموزشی (سواد اخلاقی): پذیرش فرهنگی نیازمند اعتماد است. مدیران باید کاملا در مورد موضوعات حساسی چون حفظ حریم خصوصی داده های دانش آموزان، جلوگیری از تعصبات الگوریتمی در سیستم های ارزیابی و ایجاد شفافیت در نحوه تصمیم گیری ابزارهای هوش مصنوعی آموزش ببینند. آن ها ضامن اصلی رعایت استانداردهای اخلاقی در استفاده از این فناوری در محیط مدرسه هستند.این مقاله با تحلیل چارچوب های نظری پذیرش فناوری (نظریه انتشار نوآوری) و ترکیب آن با شایستگی های رهبری آموزشی، یک نقشه راه گام به گام برای طراحی و اجرای برنامه توسعه حرفه ای مدیران ارائه می دهد. در نهایت، نتیجه گیری می شود که سرمایه گذاری هدفمند در آموزش مدیران نه تنها پذیرش ابزارهای جدید را تسریع می بخشد، بلکه تضمین می کند که این پذیرش به شکلی مسئولانه، اخلاقی و همسو با اهداف کلان تربیتی نظام آموزشی صورت پذیرد و مدارس را آماده رویارویی با چالش ها و بهره برداری از فرصت های عصر هوش مصنوعی سازد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، رهبری آموزشی ، فرهنگ سازمانی ، پذیرش فناوری ، مدیریت تغییر ، توسعه حرفه ای مدیران ، اخلاق هوش مصنوعی ، سواد دیجیتال ، نظام آموزشی.