ادغام ابزارهای Al در آموزش تربیت بدنی دیدگاه های معلمان و الزامات حفاظتی

تحول دیجیتال شتابان در نظام های آموزشی جهان، زمینه را برای ورود ابزارهای هوش مصنوعی (AI) به حوزه های تخصصی نظیر آموزش تربیت بدنی (PE) فراهم آورده است. هدف اصلی این مقاله، نه تنها بررسی پتانسیل های نظری این فناوری، بلکه ارائه یک تحلیل جامع از دیدگاه های عملی و نگرانی های معلمان تربیت بدنی در ایران پیرامون ادغام ابزارهای هوشمند (مانند سیستم های ردیابی عملکرد، تحلیلگرهای ویدیویی حرکت و مربیان مجازی) در کلاس درس و سالن های ورزشی است. همزمان، این پژوهش به صورت موشکافانه به تبیین و ارائه الزامات حفاظتی، اخلاقی و حقوقی ضروری می پردازد تا اطمینان حاصل شود که این ادغام به شکلی مسئولانه و حامی منافع دانش آموزان انجام می گیرد.مقاله حاضر از یک روش شناسی ترکیبی بهره می برد. برای سنجش دیدگاه ها، از رویکرد کیفی (مانند مصاحبه های نیمه ساختاریافته با نمونه ای از معلمان با تجربه) استفاده شده تا عمق تجارب و دل نگرانی های آنان در خصوص آماده سازی فنی، حرفه ای و زیرساختی در مدارس مورد کاوش قرار گیرد. در بخش الزامات، از رویکرد تحلیلی-اسنادی استفاده شده که مستلزم بررسی دقیق اسناد بالادستی آموزشی، قوانین حریم خصوصی داده ها و دستورالعمل های اخلاقی بین المللی مرتبط باداده های سلامت و عملکرد بدنی است.یافته های بخش دیدگاه معلمان نشان دهنده یک خوش بینی محتاطانه است. اغلب معلمان، پتانسیل AI در شخصی سازی بازخورد و برنامه های تمرینی، کاهش بار ارزیابی های وقت گیر و افزایش دقت در تحلیل تکنیک های ورزشی را تایید می کنند. با این حال، نگرانی های جدی بر مواردی چون نیاز مبرم به آموزش حرفه ای متمرکز و کاربردی، فقدان زیرساخت های فناوری در مدارس و مهم تر از همه، خطر به خطر افتادن تعامل انسانی و مهارت های اجتماعی که جزئی لاینفک از اهداف تربیت بدنی هستند، متمرکز شده است.در محور الزامات حفاظتی، این مطالعه به صراحت هشدار می دهد که داده های عملکردی و بیومتریک دانش آموزان، به شدت حساس بوده و ادغام AI بدون چارچوب های سخت گیرانه حریم خصوصی داده ها می تواند منجر به نقض حقوق اساسی آنان شود. الزامات کلیدی شامل: تضمین شفافیت (Explainable AI) در نحوه عملکرد الگوریتم ها، تدوین سیاست های مشخص مالکیت داده و ایجاد سازوکارهایی برای مقابله با سوگیری های الگوریتمی (که می تواند بر ارزیابی عادلانه عملکرد دانش آموزان در زمینه های مختلف تاثیر بگذارد) است.در نهایت، مقاله به این نتیجه می رسد که موفقیت در ادغام AI در تربیت بدنی، مستلزم پذیرش یک مدل انسان محور و اخلاقی است؛ مدلی که در آن AI به عنوان یک ابزار کمکی توانمندساز برای تقویت نقش مربی و افزایش کیفیت تجربه آموزشی عمل کند، نه جایگزینی برای قضاوت و تعامل معلم. ارائه مدل پیشنهادی پیاده سازی ایمن و تاکید بر توسعه همزمان شایستگی های دیجیتال معلمان و تدوین دستورالعمل های اخلاقی محلی، از دیگر دستاوردهای این پژوهش است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی (AI) ، آموزش تربیت بدنی ، دیدگاه معلمان ، الزامات حفاظتی ، حریم خصوصی داده ، آموزش شخصی سازی شده ، اخلاق در هوش مصنوعی ، تحول دیجیتال.