اثر آموزش استم بر خودکارآمدی و تفکر انتقادی دانش آموزان پایه ششم: یک مطالعه نیمه آزمایشی در بوشکان

این مقاله به بررسی اثر آموزش میان رشته ای با رویکرد استم بر رشد خودکارآمدی و تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان پایه ششم می پردازد و می کوشد نشان دهد چگونه پیوند دادن علوم، فناوری، ریاضی و طراحی دست ورزی می تواند کیفیت تجربه یادگیری را بهبود دهد. هدف ها شامل تبیین منطق آموزشی استم برای دوره ابتدایی، توضیح نقش فعالیت های مسئله محور در پرورش اعتماد به توانایی یادگیری، و روشن کردن راه های ارتقای مهارت داوری و استدلال دانش آموز است. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده و با گردآوری منظم دیدگاه های نظری و گزارش های میدانی موجود، مسیرهای کاربست در کلاس درس را دسته بندی می کند. یافته ها نشان می دهد که استفاده از پروژه های ساده و قابل انجام در مدرسه، همراه با گفت وگوی هدایت شده و بازخورد مرحله ای، سبب می شود دانش آموز در تعریف مسئله، برنامه ریزی گام ها، آزمون راه حل و بازنگری کار خود فعال تر شود و احساس توانستن در او تقویت گردد. همچنین، دقت در مشاهده، پرسشگری سنجیده، مقایسه منابع و بیان دلیل روشن تر می شود و همکاری گروهی به شکلی سازنده شکل می گیرد. بر پایه این نتایج، پیشنهاد می شود برنامه درسی ابتدایی با واحدهای کوتاه و منعطف استم غنی سازی شود، نقش معلم از انتقال مستقیم به راهبری یادگیری تغییر یابد، و ابزارهای ساده ارزیابی فرایند برای پیگیری پیشرفت دانش آموز به کار رود تا پایداری این دستاوردها در مدرسه تضمین شود.

کلیدواژه ها:

استم ، خودکارآمدی ، تفکر انتقادی ، آموزش ابتدایی ، میان رشته ای ، یادگیری مبتنی بر پروژه