نظر شهری معاصر هندوستان و رنگ باختن الگوی هندسی ماندالا (از معابد غاری تا چاندیگار، گاندی ناگار و معماری هند امروز)

کشور هندوستان با سبقه تاریخی چندین هزار ساله، از آنجایی که بخشی از بار میراث فرهنگی جهان را بردوش میکشد، معماری معاصرآن مورد توجه متخصصین و غیر بوده و خواهد بود. در سالهای اخیر کشور هند بناهای معاصر موفق و گاه ناموفق از دیدگاه منتقدان حوزه معماری و شهرسازی را درکارنامه خود ثبت کرده است. کشوری که در پرونده جهانی خود میزبان معماران بزرگی از دوره مدرن مانند لوکوربوزیه و لویی کان بوده و با تغییرات بزرگی مانند استعمار و استقلال دست به گریبان بوده است، بارها از خاکستر خود برخواسته و به مسیر خود در امتداد فرهنگ باستانی اش ادامه داده است. این جستار با پیش فرض فرهنگ غنی هندوستان به دنبال یافتن پاسخی بر این پرسش است که آیا الگوی هندسی و مفهومی ماندلا که از اصول معماری سنتی هند واستو شاسترا نشات گرفته است، در دوران معاصر نیز در معماری هند تاثیرگذار باقی ماندهاست؟ در این راستا، این جستار درصدد است با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و به روش تحلیلی- توصیفی و همچنین با رویکرد انتقادی به بررسی تطبیقی و ریشه یابی فرم های هندسی و غیر هندسی در فضاسازی و منظر شهری هند از دیدگاه هنر و معماری شهری بپردازد. به عنوان مثال آیا شهر چاندیگار که در نیمه دوم قرن بیستم پا به عرصه ظهور نهاد و با توجه به ماهیت خود پا بر ارزشهای سنتی گذارده و برپایه اصول مدرن غربی طراحی شد و بعدها دربرهه ای از زمان پس از ساخت با شکست مواجه شد ویا لویی کان با استفاده از هندسه اقلیدسی متمایز ساختمان اداری موسسه احمدآباد هند را طراحی کرد و بسیاری نمونه دیگر توانسته است در باب معنا سخنی ارائه نماید؟ به طور خلاصه، هدف از این پژوهش بازاندیشی هماهنگی سنت حاکم براین کشور با معماری وشهرسازی عصرجدید می باشد.

کلیدواژه ها:

معماری باستانی هند ، ردپای نگرش ودایی در معماری هند ، الگوی هندسی ماندلا ، معماری هند پس از استقلال ، الگوی هندسی معاصر ، معماری هند در قرن بیست و یکم