بازطراحی خیابان فردوسی تبریز مبنی بر کیفیت دهی مبلمان شهری بر اساس رویکرد سرزندگی و خاطره انگیزی
محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی معماری، عمران، شهرسازی، محیط زیست و افق های هنر اسلامی در بیانیه گام دوم انقلاب
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 160
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICACU04_1546
تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1404
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر کیفیت فضاهای شهری به یکی از محورهای اصلی در برنامه ریزی و طراحی شهری تبدیل شده است. خیابان ها نه تنها شریان های حمل و نقل بلکه بسترهایی برای تعاملات، اجتماعی، تجربه های روزمره و شکل گیری خاطرات جمعی به شمار می آیند. مبلمان شهری به عنوان یکی از مولفه های کالبدی و عملکردی فضای شهری، نقشی اساسی در شکل دهی به تجربه کاربران ایفا می کند. رویکرد سرزندگی به حضور فعالانه مردم در فضا، تعاملات اجتماعی و تنوع فعالیت ها تاکید دارد. مفهوم خاطره انگیزی به معنای توانایی یک فضا در برانگیختن احساسات مثبت و به یادماندنی در ذهن کاربران است. خیابان فردوسی تبریز به عنوان یکی از محورهای تاریخی و پرتردد این شهر، ظرفیت بالایی برای بازطراحی با رویکردی نوین دارد. هدف این پژوهش بازطراحی خیابان فردوسی بر مبنای ارتقای کیفیت مبلمان شهری با تاکید بر سرزندگی و خاطره انگیزی است. این رویکرد در پی آن است که خیابان را از یک مسیر صرف عبور و مرور، به یک فضای پویا، زنده و تجربه پذیر بدل کند که در ذهن شهروندان ماندگار شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
پریناز بادامچی زاده
دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
ایرج تیموری
دانشیار گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
علی اسکوئی ارس
دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای دانشکده برنامه ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران