کاربرد سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) در پایش و تحلیل جزایر گرمایی شهری مطالعه موردی شهر علی اکبر سالاری پور، شهریار رضائی

پدیده جزایر گرمایی شهری یکی از معضلات نوظهور در مناطق شهری است که در نتیجه افزایش ساخت و ساز، حذف پوشش گیاهی و گسترش سطوح غیرقابل نفوذ پدید می آید. این پدیده با افزایش دمای موضعی، کاهش آسایش حرارتی، افزایش مصرف انرژی و تهدید سلامت عمومی همراه است. مطالعه حاضر با هدف پایش و تحلیل شدت جزایر گرمایی شهری در شهر رشت انجام شده است و از داده های سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS) در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ بهره گرفته شده است. شاخصهای دمای سطح زمین (LST)، پوشش گیاهی (NDVI)، ساخت مصنوع (NDBI) و شدت شاخص (UHI) استخراج و تحلیل شده اند. نتایج نشان می دهد که روند کاهش پوشش سبز و افزایش ساخت و ساز به افزایش محسوس دمای سطح در مناطق مختلف منجر شده و رابطه معناداری بین تراکم پوشش گیاهی و کاهش شدت جزایر گرمایی وجود دارد. این پژوهش بر اهمیت استفاده از فناوریهای مکانی در مدیریت و برنامه ریزی محیط زیست شهری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

جزایر گرمایی ، شهری ، سنجش از دور ، LST ، NDVI ، تغییرات کاربری اراضی ، شهر رشت