بررسی اثرات جوانسازی روغن زیستی بر خصوصیات رئولوژیکی و شیمیایی قیر بازیافتی

بازیافت مصالح روسازیهای قدیمی و استفاده مجدد از آنها در ساخت روسازیهای جدید با هدف فنی و اقتصادی روشی سودمند در راستای توسعه پایدار می باشد. به منظور احیای خصوصیات قیر پیر شده، این مخلوط ها از انواع مختلف جوانسازها استفاده می گردد. استفاده از جوانسازها با پایه زیستی دارای مزیت های زیست محیطی می باشد. در این مقاله از روغن زیستی حاصل از خاک اره به عنوان جوانساز زیستی برای بازیابی قیر پیر شده استفاده شده است. به منظور بررسی اثر بخشی این جوانساز، خصوصیات رئولوژیکی و شیمیایی قیر بازیافتی حاوی این نوع جوانساز مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور آزمایش های رئولوژیکی شامل رئومتر برشی دینامیکی (DSR) و رئومتر تیرچه خمشی (BBR) به منظور بررسی رفتار، خستگی شیار شدگی و دمای پایین قیر های بازیافتی انجام گرفته است. و همچنین آزمایش شیمیایی طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR) با هدف تعیین گروه های عاملی قیر مورد استفاده قرار گرفته است. بر اساس نتایج به دست آمده از آزمایش ها، جوانساز زیستی بر عملکرد دمای بالا قیر های بازیافتی تاثیر منفی نداشته اند. و بازیابی الاستیک بهتری را برای قیر پیر شده ایجاد کرده است و با افزایش درصد جوانساز زیستی، قیر پیر شده دارای مقاومت بیشتری در برابر شیارشدگی می باشد و همچنین از لحاظ شیمیایی واکنش بین جوانساز زیستی و قیر پیر شده با استفاده از شاخص های کربونیل و سولفوکسید نشان داده شده است. پس از افزودن روغن های زیستی، فرآیند جوانسازی موثر بر گروه های عاملی قیر پیر شده شده است و موجب کاهش شاخص های پیرشدگی شده است.

کلیدواژه ها:

بازیافت ، روسازی قیر ، بازیافتی رئولوژی ، قیر ، جوانساز زیستی ، خاک اره