تاثیر مبانی رفتار اجتماعی بر طراحی فضاهای مشترک در مجتمعهای مسکونی قزوین برای افزایش امنیت محیطی

این پژوهش به بررسی تاثیر مبانی رفتار اجتماعی بر طراحی فضاهای مشترک در مجتمع های مسکونی قزوین با هدف افزایش امنیت محیطی می پردازد. رفتار اجتماعی به عنوان یکی از عوامل کلیدی در شکل گیری تعاملات انسانی و ایجاد حس تعلق در محیط سکونتی شناخته شده است که می تواند به طور مستقیم بر احساس امنیت روانی و فیزیکی ساکنان تاثیرگذار باشد. در این تحقیق با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی، داده های نظری و میدانی از طریق مرور منابع علمی و مطالعات میدانی در مجتمع های مسکونی قزوین جمع آوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که طراحی فضاهای مشترک با ویژگی هایی چون سلسله مراتب فضایی، روشن، دسترسی مناسب، نورپردازی کافی و امکانات رفاهی، تعاملات اجتماعی مثبت را تقویت کرده و در نتیجه امنیت محیطی را افزایش می دهد. همچنین، حس تعلق و مالکیت ساکنان نسبت به فضاهای مشترک نقش موثری در ارتقاء نظارت طبیعی و کاهش ناامنی های محیطی دارد. این پژوهش اهمیت توجه به مبانی رفتار اجتماعی در فرآیند طراحی معماری را برجسته ساخته و پیشنهاد می کند که طراحی فضاهای مسکونی باید به گونه ای باشد که همزمان نیازهای اجتماعی و امنیتی کاربران را پاسخگو باشد.

کلیدواژه ها:

رفتار اجتماعی ، طراحی فضاهای مشترک ، امنیت محیطی ، مجتمع مسکونی ، تعاملات اجتماعی ، قزوین