تاثیر نورپردازی داخلی بر بهبود وضعیت سلامت بیماران در مراکز درمانی کوچک

مسئله تاثیر محیط فیزیکی و به ویژه نورپردازی بر کیفیت مراقبت و سلامت بیماران همواره کانون توجه پژوهشگران حوزه معماری و علوم پزشکی بوده است. این پژوهش با هدف ارزیابی اثر نورپردازی داخلی ترکیب نور طبیعی و مصنوعی) بر وضعیت جسمی و روانی بیماران بستری در مراکز درمانی کوچک انجام شد. جامعه آماری شامل ۸۰ بیمار در دو مرکز درمانی کوچک شهری و روستایی بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های استاندارد سلامت روان، کیفیت خواب و رضایت از نورپردازی بود که روایی و پایایی آن با شاخص آلفای کرونباخ ۰۸۱ تایید شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و آزمونهای توصیفی،فریدمن همبستگی پیرسون و رگرسیون انجام شد نتایج نشان داد که کیفیت نورپردازی داخلی، به ویژه وجود نور طبیعی کافی و امکان کنترل نور مانند پرده یا کلید به طور معناداری موجب کاهش اضطراب (۰.۰۱>p)، بهبود کیفیت خواب (۰.۰۵>p) و افزایش رضایت کلی بیماران و همراهان شد. همچنین بین تجربه مشکلاتی نظیر سوسو زدن لامپها و افزایش خستگی و سردرد همبستگی منفی معنادار وجود داشت (۰.۰۵>p) تحلیل مولفه های اصلی بیانگر آن است که کنترل پذیری نور و کیفیت بازنمایی رنگ مهمترین عوامل رضایت بیماران بودند. در مجموع یافته های این پژوهش تاکید میکند که طراحی هوشمند و بهینه نورپردازی داخلی - با توجه به کیفیت منابع،نور دمای رنگ کنترل خیرگی و حذف سوسو زدن می تواند به عنوان یک راهکار غیر دارویی موثر در ارتقای سلامت جسمی و روانی بیماران و بهبود تجربه درمانی در مراکز درمانی کوچک مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نورپردازی داخلی ، سلامت ، بیماران مراکز درمانی ، کوچک ، کیفیت خواب ، اضطراب