بررسی تحولات معماری پایدار و ساختمانهای صفر انرژی در سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵: نگاهی به جنبه های زیست محیطی و اخلاقی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 117

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICACU04_0212

تاریخ نمایه سازی: 14 آبان 1404

چکیده مقاله:

معماری پایدار و ساختمانهای صفر انرژی به دلیل چالشهای زیست محیطی و نیاز به کاهش مصرف انرژی، به طور فزاینده ای مورد توجه قرار گرفته اند. این مقاله به بررسی تحولات این حوزه در سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ می پردازد و به جنبه های زیست محیطی و اخلاقی مرتبط با آن میپردازد. هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل تحولات معماری پایدار و ساختمانهای صفر انرژی در سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ است. این پژوهش به دنبال پاسخ به سوالات کلیدی در مورد چگونگی تغییر این حوزه معیارهای ارزیابی ساختمانهای صفر،انرژی نقش تئوریهای معماری پایدار و تفاوتهای موجود در استراتژیهای ساختمانهای صفر انرژی در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. این پژوهش با استفاده از روش تحلیل محتوا به بررسی مقالات علمی مرتبط در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ میپردازد. داده های جمع آوری شده با استفاده از روشهای کیفی و کمی تحلیل میشوند تا به سوالات تحقیق پاسخ داده شود. یافته های این پژوهش نشان میدهد که معماری پایدار و ساختمانهای صفر انرژی در سالهای اخیر پیشرفتهای چشمگیری داشته اند. تکنولوژیهای جدید مواد پایدار و طراحیهای نوآورانه به بهبود کارایی این ساختمانها کمک کرده اند. همچنین، معیار های ارزیابی ساختمانهای صفر انرژی متنوع و پیچیده شدهاند و شامل جنبههای فنی،اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی می.شوند این پژوهش نشان میدهد که تحولات معماری پایدار و ساختمانهای صفر انرژی در سالهای ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ به بهبود کارایی کاهش مصرف انرژی و کاهش اثرات زیست محیطی ساختمانها منجر شده است. تئوریهای معماری پایدار نقش مهمی در شکل دهی این تحولات داشته اند و نظریه پردازانی مانند ویکتور،پاپانک ویلیام مک دونو و مایکل براونینگ تاثیر گذار بوده اند. همچنین تفاوتهایی در استراتژیهای ساختمانهای صفر انرژی در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه مشاهده میشود که به عوامل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مرتبط است. این پژوهش به درک بهتر تحولات معماری پایدار و ساختمانهای صفر انرژی کمک میکند و میتواند راهنمایی برای طراحان معماران و سیاست گذاران در این حوزه باشد.

نویسندگان

امین امیری

دانشجوی دکتری معماری واحد اردبیل دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران

الهام علوی زاده

استادیار گروه معماری واحد اردبیل دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران