راهکارهای معماری همساز با اقلیم گرم و خشک از بادگیر تا تکنولوژیهای نوین نمونه موردی موزه آب یزد

اقلیم گرم و خشک با ویژگیهایی نظیر تابستانهای بسیار گرم بارش اندک و نوسانات شدید دمایی، همواره چالشی اساسی برای طراحان معماری در این مناطق بوده. در طول تاریخ معماری بومی با بهرهگیری از راهکارهایی نظیر بادگیر، حیاط مرکزی، مصالح بومی و فرمهای بسته توانسته است پاسخهایی هوشمندانه و همساز با شرایط اقلیمی ارائه دهد. در این پژوهش ضمن بررسی راهکارهای سنتی معماری در اقلیم گرم و خشک به تحلیل تطبیقی آنها با فناوریها و رویکردهای نوین طراحی پایدار پرداخته می شود. هدف از این مطالعه شناسایی راهکارهایی است که بتوانند با ترکیب دانش بومی و فناوریهای نوین به بهینه سازی مصرف انرژی، ارتقاء آسایش حرارتی و افزایش تاب آوری ساختمان ها در برابر تغییرات اقلیمی کمک کنند. یافته های این تحقیق می توانند راهگشای معماران، طراحان شهری و سیاست گذاران در مسیر طراحی پایدار در مناطق گرم و خشک باشند. موزه آب یزد واقع در خانه تاریخی کلاهدوزها، نمونه ای برجسته از معماری اقلیمی یزد است که با بهرهگیری از اصول پایداری و سازگاری با شرایط آب و هوایی، کویری، طراحی و ساخته شده است که در ادامه به عنوان نمونه موردی به آن پرداخته می شود.

کلیدواژه ها:

معماری ، اقلیمی ، اقلیم گرم و خشک ، بادگیر ، معماری بومی ، طراحی پایدار ، تهویه طبیعی