بررسی اصول طراحی فضاهای بازی کودکان برای رشد فکری و جسمی

در شهرسازی سنتی، به دلیل هویت و احساس تعلقی که ساکنان به فضا داشتند، کودکان به راحتی می توانستند فضاهای بازی خود را پیدا کنند. اما با افزایش شهرنشینی و تغییر سبک زندگی این روزها محدودیتهای بیشتری از نظر فضایی و زمانی برای کودکان به وجود آمده که باعث تغییر روش بازی آنها نسبت به نسل قبل شده است. جامعه امروزی برای توسعه فعالیتهای، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی خود به پرورش کودکان خلاق نیاز دارد. یکی از عوامل کلیدی در این زمینه فراهم آوردن محیطی مناسب برای بازی است. پژوهشگران به بررسی بازی و اثرات آن بر کودکان پرداخته اند اما طراحی اصولی محیط بازی و تاثیر آن بر خلاقیت کمتر مورد توجه بوده است. هدف این پژوهش دستیابی به اصول طراحی فضاهای بازی کودکان با توجه به قابلیتهای محیطی موثر بر ذهن و رفتار آنهاست. علاوه بر طبیعت که مهمترین نقش را در پرورش خلاقیت ایفا می کند، سایر عوامل مهم برای طراحی مناسب و اصولی فضای بازی نیز بررسی می شوند تا خلاقیت کودکان تقویت شود. در این نوشتار، روش تحقیق با ترکیبی از روشهای توصیفی و تحلیلی انجام شده است. ابتدا نیاز به مطالعات بنیادی و گسترده ای دارد و بر اساس یافته های جدید در روانشناسی، محیط و طراحی معماری به بررسی موضوع پرداخته شده است. پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانه ای و اسنادی و با استفاده از تحلیل محتوایی و جمع آوری اطلاعات از کتب، مجلات و مقالات پیش رفته است. برای تبیین موضوع، چند نمونه از مراکز خلاقیت و فضای بازی کودکان در جهان به طور تصادفی انتخاب شده و نتایج تحلیل های انجام شده در این مراکز بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

طراحی معماری ، کودک ، فضای بازی کودک ، خلاقیت