چیدمان بهینه فضاهای مختلف دانشکده معماری با هدف ارتقا کیفیت آموزش معماری

در دهه های اخیر، پژوهش های فراوانی در زمینه مکان و نحوه تجربه آن انجام شده است که به تحلیل تاثیر متقابل محیط بر رفتار انسان ها و کیفیت زندگی پرداخته اند. این مطالعات به مفاهیمی چون حس، مکان همبستگی اجتماعی، دلبستگی هویت مکان و تعلق به مکان اشاره دارند. با وجود پیشرفت های فناوری، هنوز با چالش هایی در هماهنگی فضاهای آموزشی برای ارائه شیوه های نوین یادگیری مواجه هستیم. طراحی جانمایی فضایی به عنوان یکی از مهم ترین مراحل طراحی معماری شناخته می شود که بر اساس اصول توپولوژیک و قواعد هندسی شکل می گیرد. هدف از انجام تحقیق سنجش تاثیر چیدمان فضاهای آموزشی دانشکده معماری بر عملکرد تحصیلی و شناختی دانشجویان، بررسی تاثیر این چیدمان بر ارتقاء کیفیت آموزش و الگوهای رفتاری ناشی از قابلیت های محیط کلاس مورد استفاده قرار می گیرد. روش تحقیق به صورت کتابخانه ای و میدانی است و با رویکرد کیفی به تحلیل عمیق نمونه ها پرداخته می شود. نتایج حاصل از این پژوهش بر اساس محاسبه مساحت ها و شناسایی روابط بین فضاهای مختلف ارائه خواهد شد که با شفاف سازی ارتباط میان طراحی فضایی و کیفیت یادگیری ابزارهای موثری برای بهبود محیط های آموزشی ارائه دهد. به ویژه شناسایی چیدمان بهینه فضاهای آموزشی می تواند منجر به افزایش رضایت و انگیزه دانشجویان در فرایند یادگیری شود و در نهایت به بهبود عملکرد تحصیلی و شناختی آن ها کمک کند. این یافته ها می توانند مبنای تحول در برنامه ریزی و طراحی فضاهای آموزشی آینده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی فضا ، دانشکده معماری ، آموزش معماری ، تعلق به مکان