تاثیر بیش فعالی و خودکنترلی ادراک شده بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی منطقه ۲۱ تهران

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر نقص توجه-تمرکز تحت عنوان بیش فعالی و خودکنترلی ادراک شده بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی منطقه ۲۱ تهران از دیدگاه معلمان انجام شد. مطالعه حاضر از نوع کاربردی با روش توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل ۴۰۰ دانش آموز ابتدایی با نقص توجه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ است که با نمونه گیری تصادفی ساده و بر اساس جدول مورگان، ۲۰۰ نفر انتخاب شده اند. داده ها از طریق پرسشنامه های استاندارد شامل مقیاس خودکنترلی ادراک شده، هومفری پرسشنامه اختلال کمبود توجه/بیش فعالی و پرسشنامه عملکرد تحصیلی فام و تیلور جمع آوری شده است. نتایج نشان می دهد: نقص توجه-تمرکز با ضریب همبستگی ۰/۵۸۰، نقص توجه و تمرکز (اختلال توجه بیش فعالی) با ضریب همبستگی ۰/۴۱۴ و خودکنترلی ادراک شده با ضریب همبستگی ۰/۴۵۵ تاثیر معناداری بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی دارند. یافته ها بر لزوم بهبود توجه و تقویت خودکنترلی در دانش آموزان ابتدایی تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

نقص توجه ، تمرکز ، بیش فعالی ، خود کنترلی ادراک شده ، عملکرد ، تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی