پیش بینی اضطراب اجتماعی بر اساس خود انتقادی در دانشجویان دانشگاه طلوع مهر قم

هدف از پژوهش حاضر پیشبینی اضطراب اجتماعی بر اساس خود انتقادی در دانشجویان دختر دانشگاه طلوع مهر قم. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی این پژوهش شامل تمامی دانشجویان دختر دانشگاه طلوع مهر قم به تعداد ۲۱۰۰ نفر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود از میان دانشجویان دختر دانشگاه طلوع مهر قم ۲۳۷ نفر به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه ی خود انتقادی تامپسون و زاروف (۲۰۰۴) و پرسشنامهی اضطراب تعامل اجتماعی هیمبرگ و همکاران (۱۹۹۲) بود به منظور تحلیل داده های پژوهش از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان استفاده شد نتایج حاصل از ضریب همبستگی نشان داد که بین کل مقیاس خود انتقادی با اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد همچنین نتایج حاصل از اجرای رگرسیون چندگانه نشان داد که ابعاد خود انتقادی قادر به پیش بینی اضطراب اجتماعی میباشد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، اجتماعی ، خود انتقادی ، دانشجویان