اقدام پژوهی چگونه توانستم کم رویی دانش آموز خود را بهبود ببخشم ؟

در بسیاری از کلاسهای درسی دانش آموزانی دیده می شوند که آرام کم رو و خجالتی هستند. این افراد در زندگی روزمره خود اغلب اوقات با اعضا خانواده و همسالان آشنا بازی می کنند و از افراد غریبه اجتناب می ورزند. شرم و خجالت این افراد ممکن است آنها را از اکتساب مهارت ها و آمادگی های لازم برای بسیاری از فعالیت هایی که همسالانشان از آن لذت می برند و یا اصولا برای رشد شخصیت آنها ضروری است بازدارد. ارزیابی والدین و معلمین از این گروه متفاوت است. اغلب آن ها را دانش آموزانی بی آزار و خوب می شناسند و گاهی ممکن است با حالت دلسوزانه به آن ها بنگرند و با این گونه رفتار آن ها را غیر عادی تلقی کنند. لیکن در مقایسه با اختلالات رفتاری دیگر کمتر اتفاق می افتد که این گروه افراد به عنوان موارد حاد مشکلات کلاس و مدرسه برشمرده شوند. این دانش آموزان گرچه برای معلم و هم کلاسی های خود مشکلی ایجاد نمی نمایند، ولی ممکن است به علت رنج ناشی از احساس نا امنی و بی کفایتی در خود یکی از ناشادترین کودکان باشند اگر در مورد رفتار غیر اجتماعی آنان چاره ای اندیشیده نشود ای کودکان احتمالا در معرض بیماری های

کلیدواژه ها:

کم رویی ، مهارت ارتباط با دیگران ، فعالیت ورزشی ، فعالیت هنری ، اعتماد به نفس