پیش بینی فرسودگی تحصیلی بر اساس خودکارآمدی در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه مطالعه موردی شهرستان سراب

هدف تحقیق حاضر تعیین قابلیت پیش بینی فرسودگی تحصیلی بر اساس خودکارآمدی در دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر سراب بود. روش تحقیق توصیفی - همبستگی بود. جامعه ی آماری شامل دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر سراب به تعداد ۲۳۶۵ نفر بود که ۲۸۳ نفر براساس روش کلاین و با روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه فرسودگی تحصیلی برس و و همکاران و پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران بود. تجزیه و تحلیل داده ها، با استفاده از نرم افزار آماری ۲۶SPSS و LISREL و روش آماری همبستگی پیرد رگرسیون خطی و معادلات ساختاری صورت گرفته بود. باتوجه به نتایج به دست آمده؛ خودکارآمدی با فرسودگی تحصیلی دانش آموزان رابطه مستقیم دارد. باتوجه به نتایج به دست آمده ارتقاء خودکارآمدی دانش آموزان و توجه به ایجاد و تقویت بسترهای حمایتی در محیطهای آموزشی میتواند نقش مهم ارتقای سلامت روانی و کاهش فرسودگی تحصیلی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، خودکارآمدی ، ناکارآمدی تحصیلی