اثر بخشی آموزش نظم جویی فرآیندی هیجان بر بهبود مهارتهای تمایز یافتگی خود و مولفه های آن

هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین اثر بخشی آموزش نظم جویی فرآیندی هیجان بر بهبود تمایزیافتگی خود در دانش آموزان بود. این پژوهش از نوع شبه آزمایشی و با طرح پیش آزمون-پس آزمون با یک گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر سراب در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ که از بین آنها ۳۰ نفر واجد شرایط به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل جای داده شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه تمایزیافتگی خود اسکورن و اشمیت استفاده شد. آموزش نظم جویی فرآیندی هیجان مبتنی آموزش نظم جویی فرآیندی هیجان مبتنی بر مدل گراس طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تنها برای گروه آزمایش ارائه شد و در طول این مدت، گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. داده ها از طریق تحلیل کواریانس تحلیل شد. نتایج نشان داد آموزش نظم جویی فرآیندی هیجان در بهبود تمایزیافتگی خود و مولفه های آن در بین دانش آموزان تاثیر مثبت داشت. ۲۰/۵ درصد از تغییرات تمایزیافتگی خود در مرحله پس آزمون به واسطه دریافت مداخله آموزش نظم جویی فرآیندی هیجان تبیین شد. به طور کلی یافته ها بینشهای ارزشمندی را برای نظام تعلیم و تربیت ارائه میدهند و بر بکارگیری آموزش نظم جویی فرآیندی هیجان برای بهبود مهارت های خود کنترلی و تمایزیافتگی خود دانش آموزان تاکید میکنند.

کلیدواژه ها:

نظم جویی ، هیجان ، تمایز یافتگی خود