نقش تدریس معکوس در یادگیری و یاددهی

فعالیت به ظاهر آسان ولی پیچیده تدریس، دقیق و تخصصی است. در دهه های اخیر تغییرات بنیادین در آموزش و یادگیری سبب طرح و توسعه مدل های نوین آموزشی شده است. یکی از رویکردهای نوین مطرح در این زمینه تدریس معکوس است که با هدف افزایش کیفیت یادگیری و توسعه مهارت های شناختی و تعاملی طراحی شده است. روش تدریس معکوس یا یادگیری معکوس یک رویکرد نوین آموزشی است که در آن روند آموزش سنتی وارونه می شود. در این روش با جابجایی زمان آموزش مفاهیم پایه به محیط خارج از کلاس، دانش آموزان ابتدا محتوای درسی را در خانه و با استفاده از ویدئوها، فایل های آموزشی یا منابع آنلاین یاد می گیرند و زمان کلاس صرف فعالیت های تعاملی، تمرین، بحث گروهی و حل مسائل می شود. این روش علاوه بر افزایش مشارکت و انگیزه دانش آموزان، زمینه را برای یادگیری عمیق و فردی سازی شده فراهم می کند. فناوری های نوین از تولید محتواهای چندرسانه ای تا پلتفرم های مدیریت یادگیری نقش کلیدی در گسترش و بهبود تدریس معکوس ایفا می کنند و به توسعه مهارت های دیجیتال و خودتنظیمی یادگیری کمک می نمایند. با وجود چالش هایی نظیر نابرابری دسترسی به فناوری، تدریس معکوس آینده آموزش های موثر و متناسب با نیازهای فردی فراگیران را رقم می زند و مسیر تحول آموزش سنتی را به سوی یادگیری فعال و پویا هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

تدریس معکوس ، معلمان ، فناوری آموزشی ، دانش آموزان ، یادگیری ، یاددهی