اقدام پژوهی چگونه توانستم اضطراب جدایی در یکی از کودکان ابتدایی استثنایی(محمد مهدی) را برطرف کنم.

این اقدام پژوهی به بررسی اضطراب جدایی در یکی از دانش آموزان ابتدایی دارای معلولیت جسمی حرکتی می پردازد؛ با هدف شناسایی نیازهای روانی این کودک در هنگام جدایی از والدین و ارائه راهکارهایی برای کاهش اضطراب و افزایش سازگاری با محیط مدرسه. با وجود آنکه دانش آموز از نظر ذهنی در سطح طبیعی قرار دارد چالشهای حرکتی و وابستگی به والدین هنگام ورود به محیط آموزشی موجب بروز نشانه های اضطراب جدایی شده بود. هدف اصلی ،پژوهش بهبود وضعیت روانی و افزایش اعتماد به نفس دانش آموز در تعامل با فضای مدرسه بود برای گردآوری دادهها از روشهای مشاهده مستقیم گفت و گو با والدین و مصاحبه با کادر آموزشی استفاده شد تحلیل یافته ها به صورت کیفی انجام گرفت. نتایج حاکی از آن بود که اجرای راهکارهای روان شناختی و حمایتهای عاطفی هدفمند به کاهش علائم اضطراب بهبود ارتباط کودک با همسالان و افزایش تمایل او به حضور فعال در کلاس منجر شد. این پژوهش بر ضرورت توجه به جنبههای روانی دانش آموزان دارای معلولیت جسمی-حرکتی به ویژه در سالهای ابتدایی ،تحصیل برای ایجاد بستری امن و توانمندساز تاکید دارد

کلیدواژه ها:

اضطراب جدایی ، معلولیت جسمی حرکتی ، دانش آموز ، ابتدایی ، سازگاری با مدرسه ، مداخله روان شناختی ، سلامت روان کودک