تجارب یادگیری مبتنی بر تعامل اجتماعی در بهسازی مهارتهای هیجانی و اجتماعی کودکان آسیب پذیر: مروری بر شواهد نظری و تجربی

پژوهش حاضر با هدف مطالعه شواهد نظری و تجربی منتشر شده طی سالهای اخیر در زمینه تاثیر تجارب یادگیری مبتنی بر تعامل اجتماعی بر بهسازی مهارتهای هیجانی و اجتماعی کودکان آسیب پذیر انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع مطالعه مروری بود که با هدف گردآوری، سازماندهی و تحلیل منابع (مقاله، کتاب و پایان نامه) در زمینه بهسازی مهارتهای هیجانی و اجتماعی کودکان آسیب پذیر صورت گرفت. در این مطالعه تلاش شده تا با بهره گیری از رویکردی شفاف و مبتنی بر مراحل مشخص، اسناد معتبر شناسایی و گزینش شوند و محتوای آنها به صورت توصیفی و مقایسه ای مرور شود. یافته ها نشان داد یادگیری مبتنی بر تعامل اجتماعی در سالهای اخیر جایگاهی ویژه در ارتقای مهارتهای هیجانی و اجتماعی کودکان یافته است. رشد هیجان ها و روابط اجتماعی تنها در بستر تعامل های واقعی و معنادار با دیگران امکان پذیر است. اهمیت این الگو در مورد کودکان آسیب پذیر – شامل کودکانی با تجربه، فقر، بی سرپرستی، مهاجرت، آزار یا نیازهای ویژه - دوچندان می شود؛ زیرا این گروه در معرض محدودیت های محیطی و روانی قرار دارند که فرصت های طبیعی برای یادگیری مهارتهای اجتماعی و هیجانی را از آنان سلب می کند. مرور شواهد نظری و تجربی نشان داد که طراحی مداخلاتی که بر تعامل اجتماعی، ساخت مند یادگیری، گروهی، همکاری همسالان و بازخورد در موقعیت های واقعی تاکید دارند، می تواند به بهبود خودتنظیمی، هیجانی، همدلی، مهارت های ارتباطی و احساس تعلق اجتماعی کودکان منجر شود؛ بنابراین تجارب یادگیری مبتنی بر تعامل اجتماعی اگر به طور نظام مند حساس به زمینه های فرهنگی و نیازهای ویژه کودکان طراحی و اجرا شوند، می توانند یکی از موثرترین راهبردها برای ارتقای رشد هیجانی و اجتماعی کودکان آسیب پذیر و حمایت از آنان در مسیر سازگاری فردی و اجتماعی باشند.

کلیدواژه ها:

یادگیری تعامل اجتماعی ، مهارتهای هیجانی و اجتماعی ، کودکان آسیب پذیر ، مداخلات آموزشی