مقایسه شدت رابطه بین متغیرهای استرس، اضطراب تحصیلی و پرخاشگری با تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان متوسطه اول با وضعیت اقتصادی ضعیف و قوی

هدف پژوهش حاضر بررسی و مقایسه شدت روابط بین تاب آوری تحصیلی با متغیرهای استرس، تحصیلی، اضطراب تحصیلی و پرخاشگری در دانش آموزان متوسطه اول با وضعیت اقتصادی ضعیف و قوی است. جامعه آماری شامل ۲۸۶ دانش آموز دختر و پسر دوره اول متوسطه شهرستان آستانه اشرفیه بود که به صورت هدفمند و با استفاده از پرسشنامههای معتبر داده ها جمع آوری شدند. تحلیل داده ها با استفاده از روشهای آمار توصیفی و همبستگی پیرسون و آزمون Z فیشر صورت گرفت. نتایج نشان داد که تاب آوری تحصیلی با استرس تحصیلی، اضطراب تحصیلی و پرخاشگری رابطه منفی و معنادار دارد. همچنین در هر دو گروه وضعیت اقتصادی ضعیف و قوی این روابط وجود داشت، اما شدت رابطه بین تاب آوری و استرس تحصیلی در گروه اقتصادی قوی به طور معناداری بیشتر بود. تفاوت معناداری در نقش تعدیلگری وضعیت اقتصادی برای روابط تاب آوری با اضطراب تحصیلی و پرخاشگری مشاهده نشد. این یافته ها نشان میدهد که تقویت تاب آوری تحصیلی میتواند به کاهش استرس، اضطراب و پرخاشگری در نوجوانان کمک کند، هرچند حمایت های اقتصادی میتواند شدت این اثرات را به ویژه در کاهش استرس تحصیلی افزایش دهد. بر اساس نتایج پژوهش، پیشنهاد میشود مداخلات روان شناختی و آموزشی به منظور ارتقای تاب آوری تحصیلی با توجه به وضعیت اقتصادی دانش آموزان طراحی و اجرا گردد تا سلامت روان و عملکرد تحصیلی آنان بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، استرس تحصیلی ، اضطراب تحصیلی ، پرخاشگری ، وضعیت اقتصادی نوجوانان