تحلیل نقش مبنایی هوش مصنوعی در یادگیری و آموزش ریاضی

مطالعه حاضر با استفاده از جستجوی نظام مند در پایگاههای معتبر بینالمللی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ انجام شد و پژوهشهای مرتبط با کاربرد AI در آموزش ریاضی انتخاب و بر اساس معیارهای ورود و خروج غربال شدند تحلیل دادهها با رویکرد محتوای کیفی و مقایسهای صورت گرفت و محورهای اصلی شامل شخصی سازی، یادگیری افزایش انگیزش و درگیری، شناختی تشخیص و رفع خطاهای مفهومی، و توسعه تفکر انتقادی و حل مسئله بود. یافتهها نشان میدهند که مدل سازی شناختی مبتنی بر AI، به ویژه هوش مصنوعی شبیه انسان فرآیند یادگیری مفاهیم ریاضی را تسهیل کرده و اعتماد به نفس و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را ارتقا میدهد. کاربرد عملی AI در کلاسهای ابتدایی متوسطه و دانشگاه موجب بهبود مهارتهای تفکر محاسباتی یادگیری شخصی سازی شده و تعامل همسالان می شود. همچنین طراحی ابزارهای نرم افزاری هوشمند، برنامه های آموزشی موبایلی و آزمونهای مبتنی بر AI، امکان یادگیری فعال و اثر بخش را فراهم می آورد. تحلیل روندها و سیاست گذاریهای آموزشی نشان میدهد که موفقیت کاربرد AI نیازمند چارچوبهای مدیریتی و سیاستهای یکپارچه و دقیق است. با وجود دستاوردهای مثبت، محدودیتهایی نیز وجود دارد؛ از جمله تمرکز بیشتر پژوهشها بر محیطهای دانشگاهی و ابتدایی و کمبود شواهد گسترده در میان دانش آموزان با زمینههای فرهنگی و یادگیری متنوع. پژوهشهای آتی می توانند بر کاربرد AI در آموزش دانش آموزان با نیازهای خاص، اثرات بلندمدت بر مهارتهای شناختی و توسعه سیاستها و چارچوبهای یکپارچه سازی AI متمرکز شوند. به طور کلی AI به عنوان یک ابزار چند بعدی و بنیادی، ظرفیت ارتقای کیفیت یادگیری، ریاضی، مهارتهای شناختی و تجربه آموزشی شخصی سازی شده را داراست.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ریاضی ، آموزش ریاضی