نقش استفاده از اصول روانشناسی مثبت نگر در مدیریت موثر کلاس درس و افزایش انگیزه دانش آموزان

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نقش استفاده از اصول روانشناسی مثبت نگر در مدیریت موثر کلاس درس و افزایش انگیزه دانش آموزان است. در سالهای اخیر رویکرد روانشناسی مثبت نگر با تمرکز بر توانمندیها، نقاط قوت، امید، خوش بینی، تاب آوری و هیجانهای مثبت به عنوان یکی از موثرترین رویکردها در ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود روابط کلاسی مورد توجه محققان و معلمان قرار گرفته است. پژوهش حاضر از نوع مروری و با استفاده از منابع علمی، مقالات پژوهشی و مطالعات داخلی و خارجی انجام شده است. در این مطالعه تلاش شد تا با جمع بندی یافته های پیشین، اثرات کاربرد اصول مثبت نگری در مدیریت کلاس و افزایش انگیزه دانش آموزان تبیین گردد. یافته ها نشان داده است که استفاده از تکنیکهایی همچون تقویت نقاط قوت دانش آموزان، ایجاد محیط یادگیری مثبت و امن، تمرکز بر هیجانهای مثبت، افزایش حس تعلق و روابط مثبت میان معلم و دانش آموز و همچنین آموزش مهارتهای خودتنظیمی و تاب آوری، نقش بسزایی در ارتقای انگیزه تحصیلی و کاهش اضطراب در محیط آموزشی دارد. همچنین مدیریت کلاس بر اساس رویکرد مثبت نگر موجب افزایش همکاری دانش آموزان، بهبود انضباط کلاسی و ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی می شود. در نتیجه گیری می توان بیان کرد که بهره گیری از اصول روانشناسی مثبت نگر نه تنها یک ابزار کارآمد در مدیریت کلاس محسوب می شود بلکه بستری برای پرورش انگیزه درونی دانش آموزان، ارتقای خودکارآمدی و افزایش کیفیت فرایند یاددهی یادگیری فراهم می سازد. به کارگیری این اصول توسط معلمان می تواند به ایجاد فضایی مثبت، شاداب و انگیزه بخش در کلاسهای درس منجر شود و زمینه ساز پیشرفت تحصیلی پایدار و رشد شخصیتی دانش آموزان گردد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبت ، مدیریت کلاس درس ، انگیزه دانش آموزان ، خودکارآمدی ، تاب آوری