مدلسازی رابطه بین ادراک سیاست سازمانی، سکوت سازمانی و رفتار نوآورانه کارکنان مراکز آموزش عالی شهرستان ممسنی

هدف از پژوهش حاضر، مدلسازی رابطه بین ادراک سیاست سازمانی، سکوت سازمانی و رفتار نوآورانه کارکنان مراکز آموزش عالی شهرستان ممسنی بود. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه ۱۳۰ نفر کارکنان مراکز آموزش عالی شهرستان ممسنی بودند و با توجه به جدول مورگان ۹۹ نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شد. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بود. جهت گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد سکوت سازمانی واکولا و بورادوس (۲۰۰۵)، سیاست سازمانی ادراک شده کاکمار و کارلسون (۱۹۹۷) و رفتار نوآورانه سازمانی جانسون (۲۰۰۰) استفاده گردید. تایید روایی محتوایی پرسشنامه ها با نظر استاد راهنما و سایر اساتید و پایایی با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه ها که به ترتیب ۰/۸۴۹، ۰/۸۶۲ و ۰/۷۸۴ بدست آمد، مورد تایید قرار گرفتند. در روش انجام پژوهش از روش تحقیق کاربردی، توصیفی و همبستگی استفاده شد. داده های به دست آمده با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری و نرم افزارهای SPSS و Amoo تحلیل شدند. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد که ادراک سیاست سازمانی و سکوت سازمانی با رفتار نوآورانه رابطه معناداری داشتند. همچنین ادراک سیاست سازمانی و سکوت سازمانی رابطه معناداری داشت. در نهایت، نتایج معادلات ساختاری نشان داد سکوت سازمانی بر رابطه بین ادراک سیاست سازمانی و رفتار نوآورانه کارکنان مراکز آموزش عالی شهرستان ممسنی نقش واسطه ای ایفا نموده است.

کلیدواژه ها:

ادراک سیاست سازمانی ، سکوت سازمانی ، رفتار نوآورانه