بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر تجربه بر اعتماد به نفس و درگیری تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر تجربه بر اعتماد به نفس و درگیری تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر سنندج انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه های سوم تا پنجم ابتدایی مدارس دولتی شهر سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۶۰ دانش آموز با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش یادگیری مبتنی بر تجربه قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل آموزش های متداول کلاس درس را دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اعتماد به نفس کوپر اسمیت و پرسشنامه درگیری تحصیلی فردریکز و همکاران بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری مانکوا و تحلیل کوواریانس تک متغیری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که یادگیری مبتنی بر تجربه بر افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان (p < ۰.۰۰۱) و همچنین بر افزایش درگیری تحصیلی آنان (p < ۰.۰۵) تاثیر معناداری دارد. علاوه بر این، نتایج تحلیل چند متغیری بیانگر آن بود که این شیوه آموزشی به طور همزمان توانسته است هر دو متغیر وابسته، اعتماد به نفس و درگیری تحصیلی را بهبود بخشد (p < ۰.۰۰۱). نتایج این پژوهش تاکید می کند که استفاده از این رویکرد آموزشی نه تنها موجب افزایش احساس شایستگی و اعتماد به نفس در دانش آموزان می شود، بلکه سطح درگیری تحصیلی آنها را نیز در ابعاد شناختی، هیجانی و رفتاری ارتقا می دهد و بدین ترتیب می تواند راهکاری کارآمد برای بهبود کیفیت فرآیند یاددهی یادگیری در مدارس ابتدایی ایران به شمار آید.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر تجربه ، اعتماد به نفس ، درگیری تحصیلی