بررسی تاثیر سبکهای فرزند پروری و ویژگیهای شخصیتی والدین بر سلامت روان و توسعه مهارتهای اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی

رشد روانی و اجتماعی کودکان در سالهای ابتدایی زندگی یکی از مهمترین عوامل تعیین کننده مسیر زندگی و موفقیتهای آینده آنها محسوب میشود و خانواده نخستین و تاثیرگذارترین نهاد اجتماعی در شکل دهی این مهارتها و توانمندیها است. والدین از طریق شیوه های تربیتی و ویژگیهای شخصیتی خود میتوانند محیطی حمایتگر و پرورشی فراهم آورند که موجب افزایش اعتماد به نفس مهارتهای اجتماعی و سلامت روان کودکان شود یا بالعکس سبکهای ناکارآمد و ویژگیهای شخصیتی منفی میتوانند زمینه ساز مشکلات روانی و اجتماعی در کودکان شوند. والدینی که دارای ویژگیهای شخصیتی مثبت و ثبات هیجانی بالا هستند بیشتر از سبکهای مقتدرانه استفاده کنند و فرزندان آنها در سلامت روان و مهارتهای اجتماعی وضعیت بهتری دارند در حالی که سبکهای ناکارآمد و ویژگیهای منفی والدین با بروز مشکلات روانی و اجتماعی کودکان همراه .است سبکهای فرزند پروری و ویژگیهای شخصیتی والدین نه تنها به صورت مستقیم بر سلامت روان و مهارتهای اجتماعی کودکان تاثیر میگذارند بلکه اثرات ترکیبی و تعاملی آنها نیز بسیار قابل توجه است. کودکان تربیت شده در خانواده هایی با سبکهای مقتدرانه و والدینی با ویژگیهای شخصیتی مثبت توانایی بیشتری در مدیریت هیجانات، حل تعارضات ،اجتماعی همکاری گروهی و برقراری ارتباط موثر دارند و این مهارتها پایه ای محکم برای موفقیتهای تحصیلی و اجتماعی آینده آنان فراهم می .کند مداخلات تربیتی و برنامه های آموزشی میتوانند والدین را در جهت استفاده از سبکهای حمایتگرانه و مقتدرانه هدایت کنند و مهارتهای شخصیتی مثبت آنان را تقویت نمایند.

کلیدواژه ها:

سبک فرزندپروری ویژگی شخصیتی ، والدین ، سلامت روان ، مهارت اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی