ارتقای انگیزش درونی دانش آموزان در یادگیری زبان عربی مطالعه ای کاربردی بر اساس اصول شناختی یادگیری ویلینگهام

این پژوهش با هدف ارتقای انگیزش درونی و یادگیری معنادار زبان عربی در میان دانش آموزان بر مبنای اصول علوم شناختی و با تمرکز بر دیدگاههای دنیل ویلینگهام طراحی شده است. روش تحقیق تحلیلی - کاربردی است و در آن مفاهیم کلیدی از نظریه های شناختی؛ مانند نقش لذت حل مسئله، محدودیت حافظه فعال اهمیت معنا در یادگیری، پایدار و ضرورت پیوند دانش جدید با پیش دانسته ها استخراج و با وضعیت آموزش زبان عربی در مدارس ایران تطبیق داده شدهاند. در ادامه چالشهای موجود در آموزش عربی در مدارس با این اصول سنجیده و راهکارهایی برای بهبود فرایند تدریس پیشنهاد شده است؛ از جمله استفاده از تمرینهای اکتشافی طراحی موقعیتهای معنادار برای به کارگیری زبان، بهره گیری از بازیها و داستانها و مرور هدفمند مطالب یافتهها نشان میدهد که اتکای صرف به آموزش قواعد بدون ایجاد درگیری ذهنی و ارتباط معنایی نه تنها یادگیری را کاهش میدهد؛ بلکه انگیزش را نیز تضعیف می.کند در مقابل استفاده از فعالیتهایی که ذهن دانش آموز را فعال میسازند از جمله تحلیل متون ساده پروژه های ترجمه و تعامل با متون معنادار، تاثیر مثبت در افزایش مشارکت درک بهتر مطالب و علاقه مندی به زبان عربی دارد. نتایج نشان میدهد به کارگیری اصول شناختی میتواند رویکردی اثربخش و کاربردی در بهبود وضعیت آموزش عربی در مدارس ایران باشد و زمینه را برای پژوهشهای میدانی و توسعه برنامههای مداخله ای فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

علوم شناختی ، انگیزش درونی ، تدریس زبان عربی ، مدارس ، ایران ، حل مسئله و یادگیری معنادار