نقش واسطه های هوش هیجانی در رابطه تربیت اخلاقی با مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان رستم

هدف از این مطالعه نقش واسطه های هوش هیجانی در رابطه تربیت اخلاقی با مسئولیت پذیری اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان رستم بوده و یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی شهرستان رستم به تعداد ۶۰۰۰ نفر در سال ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ می باشد. حجم نمونه شامل ۳۶۱ نفر از دانش آموزان بود که به روش تصادفی خوشه ای و بر اساس جدول مورگان انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات آماری از سه پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی گلمن (۱۹۹۵)، تربیت اخلاقی گریگوری و همکاران (۱۹۹۰) و مسئولیت اجتماعی خدیوی و الهی (۱۳۹۷) استفاده شده است. روایی صوری توسط خبرگان و پایایی با استفاده از محاسبه آلفای کرونباخ بترتیب ۰.۷۹۵، ۰.۸۲۷ و ۰.۸۳۹ تایید شد. داده های گردآوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS و Amoos در دو سطح آمار توصیفی و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و معادلات ساختاری)، مورد تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج ماتریس همبستگی نشان داد که رابطه معناداری بین در رابطه تربیت اخلاقی، هوش هیجانی و مسئولیت پذیری اجتماعی برقرار می باشد. در نهایت نتایج مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که هوش هیجانی در رابطه تربیت اخلاقی با مسئولیت پذیری اجتماعی نقش واسطه ای دارد.

کلیدواژه ها:

تربیت ، اخلاقی ، هوش هیجانی ، مسئولیت پذیری اجتماعی