بررسی تاثیر کلاسهای ضمن خدمت مبتنی بر متاورس برای معلمان در تدریس درس علوم تجربی در مقطع ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر کلاسهای ضمن خدمت مبتنی بر متاورس بر توانمندسازی حرفه ای معلمان علوم ابتدایی در شهر سنندج بود اهمیت این موضوع از آن جهت است که آموزش علوم در دوره ابتدایی به دلیل ماهیت تجربی و کاوش محور خود، نیازمند روشهای نوین و خلاقانه در توانمندسازی معلمان است. این پژوهش با روش شبه آزمایشی و طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان علوم پایه چهارم تا ششم ابتدایی سنندج در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آنها ۴۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش ۲۰) (نفر) و کنترل ۲۰ نفر) جایگزین شدند گروه آزمایش در یک دوره آموزش ضمن خدمت مبتنی بر متاورس شامل پنج جلسه آموزشی شرکت کردند در حالی که گروه کنترل همان محتوا را به صورت سنتی دریافت نمود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه دانش محتوایی ،علوم مقیاس خودکارآمدی معلمان و چک لیست مشاهده عملکرد بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که میانگین نمرات پس آزمون در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل افزایش معناداری داشت و آموزش مبتنی بر متاورس توانست دانش محتوایی مهارتهای تدریس و خودکارآمدی حرفهای معلمان را به شکل قابل توجهی ارتقا دهد بر اساس این نتایج میتوان نتیجه گرفت که کلاسهای ضمن خدمت مبتنی بر متاورس ابزاری کارآمد برای توانمندسازی معلمان ابتدایی و بهبود کیفیت آموزش علوم هستند. پیشنهاد میشود سیاست گذاران آموزشی با سرمایه گذاری در زیرساختهای فناورانه و طراحی محتوای متناسب زمینه گسترش این نوع آموزشها را فراهم کنند.

کلیدواژه ها:

کلاسهای ضمن خدمت ، متاورس ، آموزش علوم ، ابتدایی ، توانمندسازی ، معلمان ، خودکارآمدی حرفه ای