رابطه بین شخصیت فعال و هویت حرفه ای با نقش میانجی تاب آوری روانشناختی و باورهای غیرمنطقی در بین پرستاران بیمارستانهای دولتی شهر تهران

هدف از این مطالعه رابطه بین شخصیت فعال و هویت حرفه ای با نقش میانجی تاب آوری روانشناختی و باورهای غیرمنطقی در بین پرستاران بیمارستانهای دولتی شهر تهران بود. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی از نظر ماهیت پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تحقیق حاضر در برگیرنده کلیه پرستاران شاغل در بیمارستانهای دولتی تهران در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ میباشد حجم نمونه با استفاده از روش جدول مورگان کرجسی تعداد نمونه نهایی به مقدار ۳۶۵ نفر مبنای تجزیه و تحلیل دادهها برآورد گردید روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای میباشد به منظور گردآوری دادهها از پرسشنامههای شخصیت فعال بایتمن وکرانت پرسشنامه هویت حرفه ای چن و همکاران (۲۰۲۰) پرسشنامه تاب آوری روانشناختی کایا و اداچی (۲۰۲۰) و پرسشنامه مقیاس باورهای غیر منطقی (A-۴IBT) استفاده شده است. در تجزیه و تحلیل دادهها جهت پایایی ،متغیرها از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی و برای کفایت نمونه گیری پژوهش از شاخص KMO استفاده شد. سپس از آزمون تحلیل عاملی تاییدی، همبستگی و تحلیل مسیر جهت پاسخگویی به سوالات و فرضیه های تحقیق با نرم افزار AMOS استفاده شد. یافتههای مطالعه حاکی از آن استنتاج نشان دهنده رابطه مثبت بین شخصیت ،فعال تاب آوری روانشناختی و هویت حرفه ای پرستاران بود با این حال این سازه ها با باورهای غیر منطقی ارتباط منفی داشتند نکته مهم این است تاب آوری روانشناختی و باورهای غیر منطقی از طریق مسیرهای مستقیم و غیر مستقیم رابطه بین شخصیت فعال و هویت حرفهای پرستاران را به طور مثبت پیشبینی میکند به طوری که اثر غیرمستقیم تاب آوری روانشناختی (۷۶) به طور قابل توجهی بزرگتر از اثر مستقیم (۰/۵۱) است. این یافته ها نقش حیاتی شخصیت فعال را در تقویت درک مثبت از اهمیت آموزش پرستاری برجسته می .کند مربیان پرستاری باید پرداختن به تاب آوری روانشناختی دانشجویان را در اولویت قرار دهند زیرا این امر تاثیر مثبتی بر هویت حرفه ای دارد و میتواند با تاب آوری به طور بالقوه بار باورهای غیرمنطقی را کاهش دهد.

کلیدواژه ها:

شخصیت ، فعال ، هویت حرفهای ، تاب آوری روانشناختی ، باورهای غیر منطقی ، پرستاران