نقش هوش مصنوعی در شناسایی و تقویت سبکهای یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی با رویکرد روانشناسی تربیتی

تحولات اخیر در فناوریهای هوشمند امکان ارتقاء یادگیری شخصی سازی شده در آموزش ابتدایی را فراهم آورده است. هدف این پژوهش، بررسی نقش هوش مصنوعی در شناسایی و تقویت سبکهای یادگیری دانش آموزان ابتدایی با رویکرد روان شناسی تربیتی است. تحقیق حاضر به روش مروری نظام مند انجام شده و بیش از ۳۰ منبع علمی داخلی و بین المللی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان میدهد سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی مانند پلتفرمهای یادگیری تطبیقی و سیستمهای آموزش، هوشمند با تحلیل دادههای شناختی و رفتاری سبکهای فردی یادگیری را تشخیص داده و آموزشهای متناسب ارائه می کنند. این فناوریها موجب افزایش انگیزه، مشارکت فعال و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان می شوند. همچنین ادغام هوش مصنوعی با روان شناسی تربیتی امکان طراحی مداخلات موثر برای دانش آموزان با نیازهای ویژه را فراهم می سازد. در کنار فرصتها چالشهایی چون کمبود زیرساختها، آموزش ناکافی معلمان و دغدغه های اخلاقی در حفظ داده ها نیز وجود دارد. این مقاله بر ضرورت توسعه سامانههای بومی، ارتقای صلاحیت حرفه ای معلمان و تلفیق رویکردهای فناوری و تربیتی برای تحقق آموزش تطبیقی در ایران تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سبکهای یادگیری ، یادگیری شخصی سازی شده ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی