پیش بینی ارتباط عاطفی با همسر بر اساس سبکهای عشق ورزی با نقش واسطه ای سلامت خانواده

هدف از انجام این تحقیق پیش بینی ارتباط عاطفی با همسر بر اساس سبکهای عشق ورزی با نقش واسطهای سلامت خانواده در بین زوجین شهر نورآباد در سال ۱۴۰۳ می باشد. این پژوهش به روش پیمایشی و به صورت توصیفی و تحلیلی انجام گرفته است. جهت تعیین حجم نمونه از بین زوجین شهر نورآباد به روش آماری ۴۰۰ نمونه انتخاب شده است. پس از جمع آوری اطلاعات در قالب پرسشنامه های ارتباط عاطفی با همسر، سبکهای عشق ورزی و سلامت خانواده به کمک نرم افزارهای SPSS و PLS-SEM مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته اند. خانواده به عنوان بنیادی ترین نهاد اجتماعی بستر اصلی رشد و شکل گیری شخصیت و روابط انسانی به شمار می.آید از آنجا که کیفیت روابط عاطفی زوجین در قلب پویایی خانواده قرار دارد بررسی علمی عوامل موثر بر این روابط از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است خانواده به عنوان نخستین و پایدارترین بستر اجتماعی ،انسان نقش بنیادینی در رشد روانی، اجتماعی و عاطفی اعضای خود ایفا می.کند ساختار عاطفی و ارتباطی خانواده نه تنها الگوی تعاملات بین نسلی را شکل میدهد. ارتباط عاطفی با همسر ، نحوه ارتباط و طرز برخورد زوجین با یکدیگر است نظر زوجین نسبت به هم احساسات و علاقه آنها به یکدیگر و چگونگی دخالت یا عدم دخالت آنها در کارهای یکدیگر و همکاری یا رقابت آنها با یکدیگر و نحوه ارتباط آنها را نشان میدهد. سبکهای عشق ورزی به عنوان جلوه های روان شناختی ابراز عشق نقش مهمی در نحوه تعامل عاطفی و معنایی بین همسران دارند. نظریه مثلثی عشق استرنبرگ که سه بعد صمیمیت، شهوت و تعهد را مطرح میکند نشان میدهد که تفاوت در سبکهای عشق ورزی میتواند به تفاوت در نحوه تجربه و تفسیر روابط منجر شود عدم همراستایی یا ناسازگاری در این سبکها میتواند یکی از علل پنهان تعارضات زناشویی باشد.

کلیدواژه ها:

ارتباط عاطفی با همسر ، سبکهای عشق ورزی ، سلامت خانواده