چگونه توانستم اضطراب دانش آموزم را در نوشتن در زمان محدود با تاکید بر الگوهای مثبت رفتار و خانواده درمانی بهبود بخشم؟

رشد کودک مستلزم یادگیری و کنترل اضطراب است. برخی از این اضطراب ها طبیعی بوده و با زمان کاهش می یابد، اما بخشی دیگر در رفتار آشکار می شود. یکی از انواع آن اضطراب دروس مدرسه، به ویژه املاست که بیشتر در پایه های اول و دوم دبستان دیده می شود. هدف پژوهش کاهش ترس و اضطراب دانش آموز از نوشتن در زمان محدود، ایجاد علاقه به املا و علوم، ایجاد آرامش در کلاس و تقویت مهارت تندنویسی بود. برای بررسی عوامل موثر، از الگوی شش پرسش، ترسیم مفاهیم، تحلیل داده ها و نمودار استخوان ماهی استفاده شد. عوامل اصلی اضطراب شامل خشک بودن کلاس، حساسیت به خوش خطی، عدم مشارکت در مسئولیت های کلاسی، بی توجهی والدین به تذکرات معلم سال قبل و تندخوانی املا توسط معلم پایه دوم بودند. در جهت رفع این عوامل، پژوهشگر با راه حل هایی چون راه رفتن لاک پشتی، «قانون جابجایی»، «گل همه رنگش خوبه»، «دستان پرتوان رئیس قوه مغننه»، «یک بغل شادی» و «محدود» و الگوهای مثبت رفتاری و تعامل مدرسه و خانواده توانست بسیاری از مشکلات رفتاری دانش آموزان را بهبود بخشد؛ هرچند نیاز به پژوهش های بیشتر احساس می شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، الگوهای مثبت رفتاری ، خانواده درمانی