تاثیر آموزش فعال زبان عربی بر افزایش انگیزه تحصیلی و خودکارآمدی دانش آموزان

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر آموزش فعال بر انگیزه تحصیلی و خودکارآمدی دانش آموزان در یادگیری زبان عربی پرداخته است. هدف این مطالعه تحلیل اثر روشهای فعال آموزشی بر علاقه، انگیزه درونی و بیرونی، اعتماد به نفس، استمرار تلاش، کاهش اضطراب، کارآمدی، مشارکت کلاسی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش به صورت کتابخانه ای و با مرور گسترده منابع و مطالعات پیشین انجام شد تا ارتباط میان آموزش فعال و جنبه های روان شناختی و تحصیلی یادگیری زبان عربی شناسایی شود. یافته ها نشان داد که آموزش فعال باعث افزایش علاقه و انگیزه دانش آموزان، تقویت اعتماد به نفس و خودکارآمدی، کاهش اضطراب و نگرش مثبت به درس، بهبود تعامل اجتماعی و مشارکت کلاسی و در نهایت ارتقای موفقیت تحصیلی می شود. فعالیت های مشارکتی، ایفای نقش حل مسئله و تمرین های عملی محیطی فراهم می آورد که دانش آموزان با انگیزه و تلاش مستمر مهارت های زبانی و اجتماعی خود را تقویت می کنند. نتایج این مطالعه نشان می دهد که آموزش فعال نه تنها فرآیند یادگیری زبان عربی را جذاب و کاربردی می کند بلکه موجب توسعه توانمندی های تحصیلی و روان شناختی دانش آموزان شده و اثربخشی یادگیری را به طور قابل توجهی افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

آموزش فعال ، انگیزه تحصیلی ، خودکارآمدی ، یادگیری زبان عربی ، مشارکت کلاسی