تاثیر استفاده از فناوریهای دیجیتال بر خودتنظیمی یادگیری در دانش آموزان ابتدایی استان گلستان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فناوریهای دیجیتال بر خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان ابتدایی استان گلستان انجام شد. با توجه به گسترش روزافزون فناوری در نظامهای آموزشی و اهمیت مهارتهای خودتنظیمی در موفقیت، تحصیلی، این پژوهش در پی کشف رابطه بین این دو متغیر و ارائه راهکارهای عملی برای بهینه سازی استفاده از فناوری در محیطهای یادگیری بود. پژوهش حاضر به روش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و با مشارکت ۴۰۰ دانش آموز انجام شد. نتایج نشان داد استفاده هدفمند از فناوریهای دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر بهبود خودتنظیمی یادگیری دارد (۰/۰۱>p). میانگین نمرات خودتنظیمی در گروه آزمایش ۱۲/۳ نمره افزایش یافت در حالی که این افزایش در گروه کنترل تنها ۱/۳ نمره بود. همچنین، رابطه مثبت و معناداری بین کیفیت استفاده از فناوری و رشد مهارتهای خودتنظیمی مشاهده شد (۶۵/۰=r). یافته های این پژوهش بر ضرورت آموزش معلمان در استفاده صحیح از فناوری طراحی محتوای دیجیتال متناسب با اهداف آموزشی ایجاد زیرساختهای مناسب تاکید می.کند نتایج مطالعه میتواند به سیاستگذاران آموزشی در تدوین برنامه های اثربخش برای ادغام فناوری در فرآیند یادگیری کمک کند و الگویی برای پژوهشهای مشابه در سایر مناطق کشور ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

فناوریهای دیجیتال ، خودتنظیمی یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی استان گلستان ، یادگیری الکترونیکی ، راهبردهای یادگیری