تحلیل نقش بازی درمانی در تقویت مهارتهای اجتماعی کودکان دبستانی با مشکلات رفتاری

این مقاله به بررسی نقش بازی درمانی در تقویت مهارتهای اجتماعی کودکان دبستانی دارای مشکلات رفتاری می پردازد و تلاش کند تاثیر این روش بر رفتارهای هیجانی و تعاملات اجتماعی کودکان تحلیل شود. هدف پژوهش ارزیابی اثرات بازی درمانی بر مهارتهای اجتماعی کودکان و ارائه راهکارهای عملی برای مدارس و خانواده ها است. روش پژوهش مطالعه ای کتابخانه ای و تحلیلی بوده و داده ها از منابع داخلی و خارجی معتبر گردآوری و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که بازی درمانی موجب افزایش مهارتهای همکاری، همدلی، حل مسئله و مدیریت هیجانات کودکان می شود و رفتارهای پرخاشگرانه و اضطراب اجتماعی آنان را کاهش می دهد. همچنین ترکیب برنامه های گروهی و فردی اثرگذاری بازی درمانی را افزایش می دهد و می تواند در پیشگیری از مشکلات اجتماعی و رفتاری آینده موثر باشد.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، مهارتهای اجتماعی ، کودکان دبستانی ، مشکلات رفتاری ، پیشگیری